Bukuria shpirtërore nuk mbetet kurrë jetime

TREGIM i ri nga Erion Selmani 

Me fustanin ngjyre te kalter ashtu siç eshte ngjyra e Princit te endrrave ajo erdhi ne lokalin ku kemi lene takim. Me supet e zbuluara, floket ngjyre kafe e sy te bukur ajo me sjell ndermendje Perendeshat e Greqise se lashte, per arsye se fustani veror i prere sipas stilit antik greko-romak, mbulonte trupin qe nga pamja e jashtme  u bente konkurrence yjeve. 

Ndodhem ne kafe me vajzen qe per te mposhtur pak ndrojtjen me perserit nje bresheri me:”ç’kemi?, ç’kemi?”E kuptoj se ndodhet pak ne siklet. Po s’kam durim te degjoj nje tjeter “ç’kemi?” ndaj hapa gojen.-Nuk e mendoja se fustani yt, pamja jote do me nxirrte nga arkivi i kujteses sime, Helenen e Trojes, dhe buzeqeshja jote Kleopatren. - I thashe duke e pare me respekt, po jo tjeter. Po une vazhdova per ta inkurajuar:- Le te fiken gjithe dritat e qytetit, ti do ta ndriçoje lokalin me buzeqeshjen tende.

 -Hahaha, te pelqeka fustani im,- foli ajo e lumtur. Tashme akulli i bisedes po fillonte te shkrihej ndaj e parashikova qe ajo s’do ta perseriste me fjalen “ç’kemi?”. Ajo tha tjeter gje sapo u ul ne kolltukun e kafenese se bukur, thuajse luksoze.

LEXO ME TEPER......

Mbrëmja thuajse perverse

Rrëfim i pazakonshëm nga Erion Selmani

Me hapa tejet të sigurtë ajo po i afrohej një ëndrre që zgjaste njëzet muajt e fundit, qysh kur ai qe fejuar zyrtarisht me një vajzë të së njëjtës lagjes. Po i qasej një dëshire të shndërruar në tundim, mbase edhe në vuajtje. Ecte dhe ripërsëriste me vete fjalët që do i thoshte, fjalë që i kishin kushtuar shumë mundim, krenari e dinjitet femëror.

   Ajo e donte atë me me çdo kusht. Pa pasur frikë nga rrethanat, pa u merakosur për pasojat.

Enisa, 28 vjeçare kërkonte “idhullin” e saj, për të qenë më në fund femër e devotshme, ndoshta e “skllavëruar”. Pavarësisht nga epitetet ajo donte vetëm atë, me të cilin kishin shkëmbyer veç disa puthje mjaft kohë më parë, në korridoret dhe banjot e diskotekës në qëndër të qytetit.

Hapat e saj po bëheshin disi të pasigurt për shkak të kujtimeve që i vinin nëpër mendje me shpejtësi të rrufeshme. Iu kujtua shkëputja e tyre pas asaj nate së kërcimit dhe puthjeve, kur ajo ajo si vajzë plot virtyte nuk i kishte dhënë asgjë...  më tepër, për ta kënaqur,  për ta qetësuar. Madje pushtuar krejt. Fundja s’mund t’ia jepte të gjitha... në takimin e parë, dhe këtë do bënte shumica e vajzave. Për fat të keq ajo tjetra.. qe treguar më e shkathët dhe qe fejuar me djalin brenda pak ditësh duke fituar sfidën ndaj gocave të lagjes që ja kishin vënë syrin.

Dhe, ai atë natë të largët i “torturuar” nga prekjet intime e puthjet eksituese, pa rezultatet e dëshiruara i kishte thënë vetëm pak fjalë:........ VIJO Leximin e tregimit.....

Gjurmët e dashurisë nëpër perëndim

Dyshimi për ndjenjat e saj i lindi për herë të parë kur ajo i kishte thënë në telefon: “Për ditëlindjen time ti nuk ndodheshe në qytet dhe unë fjeta... gjumë... me bashkëshortin tim”.

Tregim i ri nga ERION SELMANI

– Ashtu he!? A të pëlqeu? - e kishte pyetur ai me ironi të përzier me dozë xhelozie.

Ai qe një njëzet vjeçar i dashuruar me femrën e jetës së tij... siç po i dukej atij në gjashtë muajt e fundit. E dashuronte me gjithë shpirt, paçka se e dinte se ajo histori nuk do të kishte të ardhme...

  Qysh?! Fjeti me të shoqin sepse i dashuri sekret nuk ndodhej në qytet? E ku qëndronte çudia se një grua flinte... me bashkëshortin?! Mbase çudia e madhe qe se ajo e kishte prekur një temë për të cilën s’duhet ta hapte gojën... pasi heshtja ndonëse të bluante përbrenda, të paktën nuk të hapte plagë të reja.

Por lotët e saj qenë kthyer thuajse në kuje kur kohë më pas ajo tentoi të hidhej midis shinave të trenit për të qenë e shtypur nga treni, për t’u flijuar për dashurinë e tyre të pamundur, të paligjshme. Ai e shtrëngoi fort dhe e tërhoqi dhunshëm duke e nxjerrë nga stacioni i vogël periferik në jug të qytetit të madh gjerman. E pikërisht atje ajo pa i ndërprerë lotët i kishte thënë

- Jam shtatzënë me ty pasi me burrin nuk kam fjetur qysh prej datëlindjes para tre muajsh, kurse mjeku më tha se jam shtatzënë prej 6 javësh, domethënë është fëmija yt!......................VIJON

Takim me një vajzë thuajse "jashtëtokesore"

  Komentet e djemve nuk kishin të sosur e pasioni i tyre ngjante si zjarret gjatë stinës së verës, kur sapo fikej një vatër zjarri, merrte flakë pylli tjetër... 

    Edlira i kishte quajtur me mendjen e saj “Pylli i meshkujve” ato mesazhet e ftesat e panumërta të miqësisë on-line. Ajo as që do ta kishte hapur më postën eletronike tek profili i saj në internet sikur midis morisë të komenteve të mos spikaste një i panjohur i pazakonshëm.

Kur djemtë e tjerë komentonin fotot e saj në plazh në mënyrën sikur do ta “mbysnin në det” ose do t’i merrnin frymën...  po t’u binte ndër duar, i panjohuri... jo vetëm që nuk përzihej në atë lëmsh po edhe e ledhatonte me fjalë. Në fakt ai “përkëdhelte” pamjen në foto, pozicionin e saj, shprehjen e syve duke i bërë krahasime me figura mitologjike, ose me yje, ende të pazbuluar...  E kjo e bënte komentuesin enigmatik tepër interesant për Edlirën.

   “Shkencëtarët janë  vazhdimësisht në kërkim të yjeve, eksplorimit të universit, pa iu shkëputur shpresës së zbulimit të ndonjë planeti të ri, të ngjashëm me tokën, po ata nuk patën fatin të zbulonin të vetmen vajzë "jashtëtokësore" që ka ardhur nga qielli midis nesh. Janë sytë e tu që vërtetojnë preardhjen tënde nga një botë tjetër, mbase e shpikur nga fantazia ime, po meqë s’kam parë kurrë më parë një ikonë bukurie si ty, detyrimisht të përulem, të respektoj, e do të mbroj, ashtu siç mbrohen sytë e ballit....”  Ky  qe njëri nga komentet e djalit të panjohur dhe natyrisht Edlira kishte buzëqeshur, qe kënaqur dhe, e kishte mësuar përmendsh.

I egzagjeruar, i veçantë dhe ka llafe të lezetshme, u kishte thënë më pas mikeshave. – Po pse mua nuk më shkruan asnjëri  kësi  gjërash?! Hi,hi,hi  Jepi dhe adresën e profilit tim! I kishte thënë një shoqe buzagaz.

Edlira u kishte treguar disa hollësira shoqeve; Ai nuk shton foto të vetat, nuk më nis foto në privat, flet për gjithçka po jo për veten e tij. Kjo gjë e bën edhe të “urryer” po edhe tundues. Jam kureshtare... dua ta njoh!...

VIJO LEXIMIN... lexoje të gjithë tregimin.....

Pusulla e nxehtë/ Tregim nga Erion Selmani

    Që pusulla e nxehtë do bënte namin, kjo ishte e padiskutueshme. Në dyshim të madh qenë ngjarjet që do vijonin, pas leximit të letrës nga drejtoresha.

Në kursin për patentën e lundrimit detar drejtoresha qe një grua me sharm të madh e njëkohësisht sundimtare, nga ato që të kallnin datën vetëm t’i shikoje në rrugë, pale të dilje me atë shëtitje në mbrëmje. Kishte të ngjarë që mbrëmja të kthehej në festë dashurie, po ky opsion i ëmbël mund të shndërrohej në llahtarë sikur ajo të ndërronte mendje e përveç ëmbëlsisë t’i shkonte mendja edhe për dajak… se siç u theksua drejtoresha e shkollës për patentën e lundrimit qe e aftë edhe të të thyente brinjët… Jo më kot burrat nuk i vardiseshin kurrë. Ata e shikonin, e shijonin me fantazinë e tyre e iknin të lemerisur. LEXOJE të gjithë tregimin... 

Pusulla e nxehtë * pjesa e dytë, tregim për qejf

Po kur degjoj zërin tënd atëherë duket sikur ke përdorur shkrepse për të ndezur zjarrin në mendjen time. Ti nuk mund ta dish se sa efekt joshës më bën zëri yt, i cili i kapërcen kufinjtë e njerëzores për tu krahasuar me disa sinfoni dashurie, biles i tejkalon ato.

-          Po tani më kujtohen lëvizjet e duarve të tua. Sa herë që i lëviz më duket sikur po më përkëdhel dhe më rrënqethet mishtë pa e kuptuar atë që do të ndodhte sikur të më prekje vertet.

Dhe erdhi çasti kur ti ecën në rrugë: janë ato hapat e tu që me ndezin fantazinë për tu shtrirë përtokë vetëm për të qenë i shtypur nga këmbët e tua. Të më shkelësh për triumfin tënd të mohuar për një kohë të pallogaritshme. E ku e dinë njerëzit se të jesh poshtë këmbëve të tua, pakësohet burrëria po shtohet kënaqesia hahaha

Kujdes!! S’dua taka të larta se do ma bësh kurrizin copë, copë me vrima nga takat e këpucëve.. hihihi

Ti e ke kuptuar se jam tip delikat... e do të doja me atlete sportive me qëllim që shtypja të bëhet me lezet aq sa të quhet ndrysje, thuajse masazh për kurrizin tim. 

Po i kam inat femrat që u mbajnë këmbët era... prandaj mos i hiq atletet se e kam hundën të ndjeshme..:D

Se mos më harron mbi trotuar, më ngri më pas, domethënë pas shkeljes në formë masazhi se unë nga “qejfi” do përgjumen e rrezikoj të digjem nga dielli. Biles ja marrin dorën edhe të tjerat dhe më shtypin gjithë gratë kalimtare.:-) ...LEXOJE Tërësisht tregimin...

Kështjella e të dashuruarve/ Tregim

Kështjella plot me mysafirë të dashuruar. Princesha e ëmbël, e etur për dashuri luksoze.Një poet romantik dhe gjashtëdhjetë mercenarët e pashpirt. A do të mbijetojë dashuria...?!

Në Keshtjellë mysafirët kishin mbërritur të enjten pasdite, me makina të shtrenjta dhe të veshur bukur si për një ngjarje të rëndësishme. Sipas programit të ngjeshur me aktivitete çiftet e shumta të ardhura nga vende të ndryshme do të përjetonin çaste dashurie por, dashuri luksoze ama. Kjo ishte një përpjekje e guximshme për të krijuar një oaz të qetë dhe të ëmbel. Me atë ëmbëlsi që vetëm fjalët e bukura, përkëdheljet dhe buzëqeshja do të mund të krijonin ndryshimin thelbësor. Atë më të dëshiruarin për të ftuarit e asaj feste.

E mbyllur prej tetë muajsh në atë Kështjellë të trashëguar nga parardhësit e saj aristokratë, Karolina ishte Princesha e bukur, po njëkohësisht e trishtuar.. Ashtu si shumica e tyre kur u mungon Princi i kaltër. Frika për të dalë nga muret rrethuese e kishte ndrydhur pak në shpirt, ngaqë ish i dashuri i saj Herman.F, përveç se e kishte trajtuar keq me atë vrazhdësinë e tij, e molestonte, me letra, mesazhe, biles e përndiqte në çdo hap, derisa para tetë muajsh i kishte dërguar dy vagabonda për ta rrahur në mes të rrugës kryesore të qytetit. Sa dhimbje e sa turp për një femër me titullin e lartë Princeshë, ashtu e shtrirë përmbi trotuar midis gjakut që i rridhte nga hundët, në pritje të ambulancës. Atë ditë dy truprojat e saj nuk e shoqëronin, siç ndodhte shpesh kur ajo shëtiste me qenin e saj. Qysh pres asaj dite ajo kishte shtuar truprojat, të cilët : quante me përkëdhelje “Kështjellarët e mi”

Hermani ishte një pasanik i njohur në gjithë republikën dhe policia bënte gjoja sikur nuk po e gjente fajtorin për rrahjen e Karolinës.

Jeta e saj qe bërë ferr i vërtetë, deri atë ditë kur takoi atë poetin tridhjetë vjeçar. E dinte se ai nuk qe ndonjë djalë fort i pashëm, nga ata për të cilët vajzat provonin “godtje rrufeje” qysh në takimin e parë dhe për këtë arsye nuk kishte asnjë paramendin kur e ftoi për drekë.në Kështjellë. Ajo donte vetëm pak ngushëllim për vetminë e saj, mbase edhe pak fjalë të bukura, si ato që kishte lexuar në vjershat e poetit Arison.D .

“Nuk qenka kushedi se çfarë por duart i paska të bukura” kishte menduar Karolina në takimin e parë. Atë paradite kishin shëtitur me nge nëpër kështjellën mesjetare për ti treguar mysafirit se me sa shije qe ndërtuar e mirëmbajtur kështjella. Poeti kishte ngelur i mahnitur sidomos në sallën kryesore e më pas në tarracën ku qe shtruar dreka. Prej tarracës shiheshin më së miri rrugicat e ngushta, kalldrëmi dhe pejsazhi piktoresk jashtë mureve të larta rrethuese..

-Kjo kështjellë është një kryevepër artistike, madje këtu ka dy kryevepra, pasi edhe ju jeni Kryevepra e pashpallur, Princesha më e bukur që ka ekzistuar ndonjëherë,- i kishte thënë poeti gjatë drekës. Ajo kishte qeshur me ëndje e ngazëllyer nga komplimenti i padëgjuar. Sapo kishte festuar njezetetetë vjetorin e lindjes dhe dikur kur ajo dilte në rrugë të gjithë kthenin kryet për të parë bukurinë e saj. Flokët e saj ndryshonin shpesh ngjyrën dhe krehjen, por atë ditë ishte me flokët e lyer bjonde. Trupin e mbante në formë të shkëlqyer me shëtitje e vrap, por për arsye të ndryshme e frekuentonte shumë pak palestrën.

Kohët e fundit i mungonin shëtitjet e saj nëpër parkun e madh të qytetit. I mungonte admirimi i meshkujve që e shikonin të mahnitur, ashtu në aë mënyrën siç vështrohen femrat më të bukura.Tashmë qe e ngujuar atje nga frika e ish të dashurit të saj. Ai nuk e pranonte të humbiste dashurinë e saj e siç dukej qe i aftë të kryente shumë poshtërsi, siç qe rrahja e Karolinës në rrugë nga rrugaçët që i pati paguar ai milioneri Herman.F .

-Ju shkruani edhe poezi dashurie.A mund të më thoni; Sa dashuri mund të përmbaj kjo kështjellë e vogël?- e kishte pyetur ajo gjatë drekës pa ua ndarë sytë duarve të tij kur prekte gotën e verës apo pirunin e thikën. “i paska duart e buta si ai që shkruan ose ai pianisti i orkestrës me gishta të hollë dhe të gjatë”. Ky ishte mendimi që e përshkoi ndërsa priste përgjigjen.Ajo kishte pasur gjithmonë dobësi thuajse mahnitje për duart e meshkujve.

Arison.D prej vitesh shkruante nëpër gazeta të ndryshme lokale por pa arritur në tryezën e të mëdhenjve. Po priste me ankth ditën kur do të zbarkonte në kryeqytet për tu ulur në kolltukun e redaksive të gazetave te mëdhaja e atje ëndërronte të shkruante editoriale e jo lajmet kulturore të provincës.

Me shumë sakrifica kishte botuar edhe libra me poezi duke u bërë i njohur sidomos nëpër rrethet mondane. E konsideronin si poet mondan, ose poet luksoz pasi në poemat e tij flitej për ngjarje të ëmbla e asgjë të dhimbshme apo të frikshme.

-Nëse më lejoni do të thoshja se ky është i vetmi vend në botë ku mund të lexohet një poezi e gjallë. Natyra përreth, e pjesëtuar nga bedenat që fshehin disa pamje, ashtu siç fshehin njerëzit pjesët intime; rrugicat që duken e përdredhura si përdredhjet e mbase përkëdheljet e çifteve në shtrat. Bukuria e fustanit tuaj të kuq që po e shoqëroni me buzëqeshjen, janë elementët më të çmuar për të krijuar vargje të panumërta, e të gjitha keto së bashku, janë i vetmi Koktej i parealizuar deri më sot nga të tjerët. Sepse ju jeni princesha e cila keni misionin të krijoni një Oaz dashurie, në mes të gjithë kësaj bote, apo si ta quaj ndryshe: shkretëtirë e urrejtjes. Në mes të shkretëtirës së urrejtjes, zilisë, komploteve, hakmmarjes e gjakderdhjes, persekutimit e dhunës ju do të krijoni një oaz unikal. Nuk them Eden, por si të them: Vetëm dy hapa larg kopshtit të Edenit, thënë ndryshe; pragun e parajsës. Atë parajsë që vetëm dashuria na jep me kënaqësinë e saj, apo me iluzionin se e kemi tejkaluar, kaluar kufirin, kapërcyer ylberin.-

Karolina s’kishte pasur guxim të bënte pyetje të tjera dhe sikur të donte të ndërronte bisedën urdhëroi kamerierin të sillte ëmbëlsirat.

-Arison, ejani edhe të dielën tjetër për drekë.- kishte thënë ajo me tonin e zërit të butë gati ledhatues. Poetit i rrahu zemra fort.

Pas një jave ajo ishte veshur si vajzat e reja që shkojnë nëpër diskoteka. Bluza e shkurtër ngjyrë rozë i nxirrte në pah barkun, dhe tatuazhin në fund të shpinës. Atje ku mbarronte kurrizi dhe fillonte llastiku i të brendshmeve. Çizmet e gjata deri mbi gjunjtë e saj, minifundi i zi, zharretieret zeza, e bënin të dukej si ato që fshehin mistershëm sekrete të shumta, po ndoshta edhe etje për dashuri.

Tatuazhi qe tejet provokues. Dy buzë femre dhe gjuha e saj që dukej sikur po lëpinte buzët, pikërisht atje te fundi i shpinës. Tmerrësisht sexy! Arisoni i kishte sjellë si dhuratë librin e tij të fundit me poezi, duke e ditur se ajo do ta vlerësonte shumë; mbase jo librin, por sigurisht gjestin e tij.

-Kësaj here dëshiroj të më shkrepni ca fotografi dhe pastaj, dua të dëgjoj komentin tuaj. Ju shkruani shpesh në gazetë komente për artin dhe kulturën e krahinës tonë.-

Arisoni buzëqeshte i lumtur.- Po. Jam i detyruar të shkruaj. Unë ushqehem me atë punë, ndonëse kam prirje editorialisti.- Poeti i tregoj me vrull ëndrrën e tij për të qenë gazetar editorialist i ndonjë gazete të madhe. –Përse nuk shkruani tregime? Ende nuk kam lexuar asnjë tregim prej jush Arison.-

-Nuk është gjinia ime e parapëlqyer, Princeshë. Ndoshta tregimi im i parë, nëse do të krijohet ndonjëherë do të titullohet: Tatuazhi i Princeshës hyjnore.-

Hi hi hi – Sa titull i këndshëm! Domethënë ju paska pëlqyer tatuazhi im?! Karolina qe ndjerë e përkëdhelur nga tittuli i tregimit. – Ju po më vardiseni Arison,- ha ha ha

Me detyrën e fotografit ai shkrepte foto vazhdimisht nëpër kështjellë. Ja dhe dhoma e saj aq luksoze me pasqyra, shandanë, piktura dhe komodina antike. Ishte një dhomë me stil mesjetar.

Ajo kishte hequr çizmet dhe minifundin. Në trup mbante ende bluzën rozë dhe zharretieret e zeza, trasparente ku shiheshin edhe të brendshmet e vogla, perizoma.

Komenti i parë në pozicionin e shtrirë mbi krevat. – Duke shkrepur foton pashë në pozicionin tuaj atë femrën që po pret të dashurin. Jeni provokuese dhe mashkullit i lind dëshira t’ju heqi bluzën dhe pastaj zharretieret. Pa folur hiç, ajo i kishte hequr vërtet ato dhe më pas qe kthyer mbrapsht duke ngritur pak të ndenjurat.

Ai vazhdonte me komentet.- Në këtë rast mashkulli vëren se sa art përmban pjesa e prapsme e femrave. Atje në tulet tuaja që janë të zbuluara nga perizomat mashkulli frymëzohet dhe mund të kthehet në piktor. Pra të pikturoj mbi mishin tuaj dy zemra, majtas dhe djathtas. Pas kësaj krejt e pashmangshme një puthje e tatuazhit, e pse jo një puthje prapanice ha ha ha. Madje burri joshet edhe nga idea për të shtrënguar midis dhëmbëve të brendshmet tuaja të zeza, sikur të mos mjaftonte errësira, e zeza e pubisit tuaj... –

Ajo qe zhveshur lakuriq dhe priste komentin, e shtrirë në tapetin e bukur mbi dysheme. Po rrinte me këmbet e hapura dhe duke ledhatur gjirin e saj të madh, siç do të bënte shumica e vajzave kur qenë të gatshme...

-Në këtë rast, do të thoshja se fotografia shndërrohet në ikonë erotike. Përveç kësaj do të shtoja se shumicës së meshkujve do u lindte nepsi për t’ju puthur gjirin tuaj kaq tundues, apo akoma më mirë edhe ndonjë puthje atje në mes të shalëve, madje puthje të shumta, lëpirje, pa harruar edhe ca thithje klitori.. do të qenë të pakica ata që do ta fillonim me puthjet e këmbëve tuaja. Në një farë mënyrë me ju Princeshë ja vlen t’ju puthësh në fillim këmbët e bukura e pastaj më lart, me ngadalë derisa pasi të shijohej çdo centimetër i lëkurës, më në fund do të mbërrinin tek qafa juaj për t'ua puthur, e ndukur ëmbëlsisht supet, puthur veshët dhe pëshpëritur fjalë dashurie te veshi. Kjo do ishte goditja totale për ju. Ato pra fjalët e pëshpëritura me buzët pranë veshit, të shoqëruara me ndonjë pauzë puthjeje gushe ose e përsëris: kafshime të buta  tek supet, deri atje ku fillojnë krahët. Dhe janë ato krahët tuaja që do t’ju ndihmojnë gjatë fluturimit më të këndshëm. Atë fluturim që të duket realitet gjatë sekondave magjike… kulmit të kënaqësisë.., për të mos thënë një fjalë tjetër..

Ajo e dëgjonte e përndezur:Një mashkull për herë të parë ishte në gjendje ta pushtonte me fjalë - Por tashti ka mbetur edhe ajo tjetra për t’u kryer. Akti final, egërsisht i dëshiruar. Gjithkush do t’ju rrëmbente midis krahëve, t’ju shtrëngonte me eksitim.Do t’ju “Bombardonte” me seksin e tij, penetronte me afsh, derisa të ulërinte si i çmendur, nga ekstaza... Nuk i dihet nëse ju do të rënkoni apo do të ulërini Princeshë. Këtë s’mund ta parashikoj dot.

Me sytë gjysëm të mbyllur e me zërin lajkatar ajo kishte folur si asnjëherë më parë – Zhvishuni edhe ju. Dua të shoh trupin e poetit tim. Atij më romantikut.- Karolina shtrëngoi me dhëmbë buzën e poshtme, kur ai hoqi këmishën dhe u shfaq me kraharorin e zbuluar. Ajo lëpiu buzët kur ai hoqi pantallonat. Por nuk rezistoi dot pa brofur nga tapeti kur ai hoqi mbathjet dhe i pa seksin në ereksion. Nuk i ndante sytë nga seksi i mashkullit dhe i qe afruar atij për ta prekur, puthur e shijuar. – A vallëzojmë princesha ime?- shqiptoi me një gjakftohtësi të pamëshirshme ai.

“Ky po më torturon me këtë vallëzim. ç'po më duhet kërcimi tani?” kishte menduar ajo por në të njëjtën kohë e imagjinonte tashmë që poeti s’bënte dashuri si gjithë të tjerët. Këtë e kishte kuptuar nga poemat e tij.

– oh sa bukur kur e bën ndryshe nga të tjerët- kishte thënë poeti gjatë kërcimit me muzikë klasike.E çfarë bukurie se.:-(  Të përqafuar, lakuriq, të eksituar deri në kulm, por jo aq shtazërisht. Lëkura e tyre po rrënqethej nga pritja e gjatë, dhe ajo e ndiente seksin e atij që i mbështetej tek barku. Wow, sa joshëse për Princeshën ta ndiente atë.. te barku i saj. Ai e mori ndër krahë dhe e shtrihu mbi shtrat e pa humbur kohë e puthi me droje. U shtri edhe ai e u përqafuan.

– Le të pushojmë pak në krahët e njëri-tjetrit.- i kishte propozuar ajo duke i prekur seksin. –kam nevojë shpirtërore për të të prekur me dorë, të shijoj me qetësi çdo çast. Kemi plot kohë për gjëra të tjera…. tek e fundit vetë e the që do e bëjmë ndryshe...:-

Ashtu kishin qëndruar të përqafuar për retth dy orë duke u ledhatuar dhe premtuar dashuri: Përgjithmonë.

  Erion Selmani

  Tetor 2010

Fundi i pjesës së parë. Vijon...

Kështjella e të dashuruarve - pjesa e dytë

Të shtunën në mbrëmje do të zhvillohej festa e madhe ku do të deklaronin dashurinë për partnerin, do të shkruanin letra dashurie e shumë të tjera. Idea e piktorit për krijimin e oazit të embël… qe realizuar. Atje në kështjellë çiftet e shumta po përjetonin jo vetëm dashuri romantike, por edhe shumë mondane. E ndërkohë përgatitej sulmi kundër Princeshës së re.

“Ja se si rrodhën ngjarjet për mua. Unë ish--kapiten i ushtrisë bullgare duhet të pushtoj një Kështjellë dashurie” mendoi ai për herë të fundit jashtë planit ushtarak. Si një skifter grabitqar ai kishte urdhër të prerë të pushtonte fortesën dhe të rrëmbente Princeshën. E gjithë kjo brenda shtatë minutash pasi nuk duhej rrezikuar. Dihej se policia mund të mbërrinte nga qyteti dhe grabitja shumë thjesht mund të shndërrohej në betejë.

Ai pa orën e dorës dhe dha urdhërin për nisjen e helikopterit me pesëmbëdhjetë mercenarët bullgarë. Sulmi po hynte në fazën vendimtare kur urdhëroi dy ushtarët e tij të zvarriteshin drejt portës së vogël dytësore për të hedhur dinamit e granata me qëllim shpërthimin e hyrjes në fortesë. Qenë ata dy mercenarët serbë me të cilët kishte marrë pjesë edhe në rrethimin e Sarajevës, atje ku tmerri kishte qenë në rend të ditës. Të gjithë mercenarët qenë grumbulluar nga qytete të ndryshme ballkanike dhe evropiane për këtë aksion. “Nëpër betejat tuaja ju keni vrarë armikun, ndërsa këtu jemi mbledhur për të vrarë dashurinë!” U kishte thënë burri dyzet vjeçar Herman.F, i cili paguante mercenarët për këtë aksion skifterësh… Në pritje që ata t’i sillnin Princeshën dhe të masakronin poetin.

“Unë jam i pari që po tentoj të vras në mënyrë simbolike dashurinë (një festë dashurie), paçka se tashmë puna ime do të jetë e lehtë pas gjithë ato plagëve që njerëzit i kanë krijuar me duart e tyre” mendonte me eufori ditët e fundit Herman.F

- Gati për sulm!- foli kapiteni me radiomarrëse ndër duar, për squadrat ndara në grupe. “ Kam gjashtëdhjetë bandita dhe shtatë minuta kohë për të marrë Kështjellën dhe Princeshën “ tha me vete kapiteni ndërkohë qe po afronte momenti venditar, i bindur se asnjë Pasha turk, ose gjeneral evropian s’kishte pasur kaq pak kohë në dispozicion për të pushtuar, rrëmbyer dhe rrahur vënçe mysafirët. Ishte pikërisht ajo rrahja e të ftuarve që e joshte së tepërmi, me dyshimin e vetëm nëse koha do i mjaftonte.

Sulmi qe vërtet i rrufeshëm por rojet e Princeshës rezistuan deri diku mirë. Madje ajo armatosi me nëntë pushkë të vjetra që i kishte trashëgim nga prindërit, e çifte gjuetie disa nga miqtë e saj. – Mbroni gratë tuaja, mbroni dashurinë tonë!- u tha ajo kur me shpejtësi u jepte armët.

Pas shtatë minutash kapiteni dha urdhër për tërheqje. I kishte rrahur si gratë dhe burrat e gjithashtu kishte vrarë disa syresh. Kështjella qe pushtuar por, princesha nuk gjendej atje ku qe fshehur nëpër bodrumet e nëndheshme, bashkë me poetin.

-Kapiten, po shoh dritat e veturave të policisë- lajmëroi me radiomarrëse ushtari i prapavijës.

- Misioni u krye, të gjitha skuadrat të tërhiqen sipas planit. Skuadra e zjarrit gjatë tërheqjes të djegi kështjellën sa të mundet e pastaj shpërdahuni sipas urdhërit.

-Pasi shpëtova në Bosnje, s’kam ndërmend të lë kockat këtu. E ku pa, në nje kështjellë qejfi!! Le të bëjnë qejf, punë e madhe.- u tha shoqëruesve të tij kapiteni bullgar. Hipën në helikopter dhe e lanë kështjellën

   Erion Selmani
Tregimi Vijon....

Kështjella e të dashuruarve - Pjesa e fundit

Dritat e sallës së kinemasë u ndezën. Në të njëjtin moment filluan duartrokitjet e të ftuarve së Premierës së filmit. Regjizori bashke me stafin dhe aktorët u ngritën në këmbë dhe përshëndesnin e falenderonin duke tundur kokën ose lëvizur dorën ashtu siç bëhet kur përshëndeten të tjerët. Enriko.T ishte në filmin e tij të tretë si skenarist dhe regjizor. E kishte krijuar vetë këtë film e pati shkruajtur çdo fjalë të skenarit.

Të gjithë aktorët e filmit po vinin t’i shtrëngonin regjizorit 32 vjeçar, dorën dhe shkëmbenin urimet e rastit njëri-tjetrit.

Sapo ishte shfaqur premiera e filmit “Kështjella e të dashuruarve”. Enriko po kërkonte me sy aktoren e re me rolin e princeshës. Por ajo ndodhej e rrethuar nga të dhjetëra të ftuarit e qe e pamundur t’i afrohej.

“E takoj më vonë në klub” tha me vete ai. I heshtur pranë tij qëndronte “poeti” i filmit artistik. Me rolin e tij ishte nyja që lidhte suksesin me dështimin e filmit. Fjalët e tij, loja e tij si aktor qe mjaft domethënese.

– A e di se ç’të them o poeti i princeshës ?- i tha tjetrit që e ndiqte çdo hap. -urdhëro Enriko, ma thuaj si t’u duka?-

Regjizori do të donte të zgjidhte mirë fjalët por i ra shkurt e me përtesë. – Je i madh! E ke qarë rolin tënd. Të lumtë!- i tha duke i hedhur krahun mbi qafë siç bëjnë shokët e ngushtë.

Klubi i kinemasë vlonte nga njerëzit e shumtë. Hajt gëzuar, suksese, komplimente! Këto qenë fjalët që dëgjoheshin pa rreshtur atje midis gotave me pije të shumta.

-Ç’kemi vogëlushe?- i tha ai Matildës, aktores së filmit me rolin e princeshës. Ajo mbante ndër duar gotën e hollë të shampanjës dhe sapo e pa, iu drejtua atij. Matilda nuk foli por piu një gllenjkë shampanjë, me shumë ngadalë. Mbase po i tregonte thonjtë e saj të lyer ngjyrë blu.

- Unë e dija se është Princi ai që ëndërrohet i kaltër, dhe jo thonjtë e princeshës,- i tha Enriko duke qeshur. Qeshi edhe ajo. E pastaj u përqafuan. - Përgëzime zoti regjizor!-. tha Matilda ndërsa mbështeste kokën mbi kraharorin e atij. Ajo qe më shtatshkurtër se ai.

-Ti më zgjodhe për pamjen time apo për aftesitë e mia si aktore? - Matilda ti je aktore fantastike, aq sa unë tani dua të të quaj Karolina, si emri yt në filmin tonë – dhe pa marrë frymë ai vazhdoi të fliste pa u rendur, ashtu siç bëjnë autorët e frymëzuar. Njerëzit kënaqeshin deri në lodhje kur bisedonin me autorë në kulmin e frymëzimit. Ajo e largoi kokën nga kraharori i tij dhe e pa në sy.

“ Magjistar dashurie. Hajdut zemrash “ mendoi Matilda ndërsa ai fliste po ajo se dëgjonte më. Të gjitha fjalët që llomotiste qenë të shkruara në mimikën e tij, në sytë e regjizorit.

- E kuptoj që po lodhësh nga këto llafet e mia, dhe s’ka gjë më të poshtër sesa të lexosh tregimin e një autori të eksituar, dhe ti në sytë e mi po lexon epshin tim. -

- Çfarë? Epsh? Ha ha ha!- Jo Enriko mos ma thuaj këtë! Tashmë duart e tyre të qëndronin të bashkuara fort, derisa ai e përkëdheli i pari. Edhe ajo e ledhatoj ëmbësisht te duart, e pastaj i shtrëngoi gishtërinjtë. Po i shikonin të gjithë të ftuarit me cep të syrit. Siç dukej po prisnin ndonjë pythje e kështu do të kënaqeshin me thashetheme. Regjizori Enriko u puth me aktoren Princeshë do thoshin gjithandej nëpër darka dhe klube vallëzimi. Ndoshta do ta tregonin këtë edhe kur të shkonin te mekaniku, dentisti apo në Kioskën ku blinin gazetën.

Ai përkuli kokën dhe i tha te veshi, ashtu siç bëjmë kur themi ndonjë sekret. – për ty po mendoj, sepse të adhuroj. Per ty Matilda dua të jetoj, pasi të dashuroj!

Ha ha ha qeshi ajo duke e larguar kokën. Matilda e dinte qysh gjatë xhirimit të filmit se ai i vardisej.U mendua pak dhe pastaj tha :- po mirë më dashuro sa më shumë, sa më ëmbëlsisht. Tregoje klasin tënd, më dashuro edhe me fjalë ashtu si në filmin tonë. Dua të më dashurosh edhe me fjalë, jo vetëm me vepra. Unë dua me çdo kusht të dëgjoj fjalët e tua përkëdhelëse. Unë jam femër dhe kam nevojë për dhembshuri, ndjenja, ledhatime, madje edhe lule të bukura, e letra dashurie. Me pak fjalë dua; dashuri artistike. Pas kësaj ajo e puthi me vrull, sikur të mos kishte parë kurrë mashkull gjatë jetës. Në klubin e kinemasë shpërthyen duartrokitjet e ndoshta zilia... Enriko e kishte pritur për një kohë të gjatë këtë puthje. Gjatë xhirimit të filmit e kishtë humbur mendjen pas aktores Princeshë e këtë e kishin vënë re të gjithë bashkëpunëtorët.

Pas pak ai i tha: - Për ty e dashura Matilda krijova një Keshtjellë dashurie.

-Për ne të dy,- iu përgjigj ajo dhe e puthi përsëri. Kësaj here qe krejt e papërmbajtshme ndaj e lanë festën për t’iu drejtuar banesës. –jam e jotja,- I tha ajo kur hipën në Taxi pa i ndalur puthjet. Mezi po prisnin të mbërrinin në shtëpinë e atij që të festonin premierën e filmit, dhe natën e parë të dashurisë së tyre.

Dashuria ndonëse e plagosur dhe deri diku e vyshkur ende mbijetonte…

Në njëfarë mënyre dashuria përsëritej ose rilindte pas çdo atentati e masakre ç'njerëzore.

      Erion Selmani


Tetor 2010 * Vlorë-Terni

Pjesa e dyte

Pjesen e pare mund ta lexoni me poshte

Ajo s'me kthen pergjigje dhe nisemi drejt shtepise se saj. Gjate rruges se kthimit ajo s'flet fare dhe s'kam guxim te thyej heshtjen e t'i tregoja sesa rastesisht jeta ime u lidh pazgjidhmerisht me ate province monotone, ku gjerat e rralla si kjo shetitja e mesnates jane bere tashme deri diku te papranueshme per mua. Me sa duket po ndryshoj me kalimin e viteve ashtu sikurse shoh se po ndryshojne edhe gjerat apo njerezit rreth meje. Kisha shume qejf t'i thoshja se me dukej pak vulgare dhe mungese respekti per vetveten menyra sesi ne te dy u ngaterruam ashtu... mbrapa stadiumit. Une isha padyshim fajtori kryesor i asaj ngjarjeje por edhe ajo luajti rolin e saj. Si t'ja them asaj se s'kam asgje kunder erotizmit, por sipas meje nevojitet edhe pak ndjenje, respekt per vetveten, ndofta edhe pak klas dhe jo doemos dashuri e perjetshme.
Ajo ishte ndihmesja ime ne punen qe beja prej 3 ditesh. Une beja pica ndersa ajo duhet te me ndihmonte dhe te pastronte kuzhinen tone te ngushte me muret e palyer prej vitesh, dhe jo fort e paster. Ajo jo vetem qe nuk me ndihmoj tre ditet e para , perkundrazi isha une ai qe ndihmoja ate per te lare enet etj. Kolegia ime ishte e ngathet dhe kalonte ore te tera duke biseduar ne telefon e pire cigare ne tarrace.
Punedhenesi jone nje aventurier i divorcuar nga gruaja e mendonte per te pire e per t'u vardisur femrave duke perfshire edhe ndihmesen time. Shihej qarte se drejtori dashuronte me kamarieren 19 vjeçare, ndersa ai ishte 46 vjeç dhe babai i nje goce 25 vjeçe, lindur nga martesa me ish- gruan e tij. Kjo ishte piceria me e rralle ku pata punuar ndonjehere.:) U grinda qysh diten e pare me kamarieren e paafte per punen e saj, te dashuren e punedhenesit, e cila perpiqej te komandonte. Natyrisht se ajo duke qene dashnorja e Atij kishte marre nder duar komanden supreme.
E pata ndihmesen time ne dore dhe s'doja te perfitoja nga rasti, sepse ende mbetej pa pergjigje pyetja: çfare donte ajo prej meje?! Siç duket ne pamundesi per te zgjidhur kete nyje, pa u lodhur me tej une kisha nderprere ledhatimet... Ajo ishte vertet shume terheqese, shtatlarte me bel te ngushte, syte e vegjel dhe buzet e bukura.
Nuk e di pse nuk bej asnje perpjekje tjeter per ta "pushtuar" vajzen rumune. Ka te ngjare qe per mua te kete perenduar nje tjeter epoke e rinise time. Vitet e vrrullit dhe ritmi i atyre pak dashurive kalimtare apo takimeve te zjarrta pa shume dashuri. Mbase jam bere pak monoton si provinca ku jetoj?!
Po. Duhet te kete perfunduar brenda meje periudha e mendjelehtesise rinore, dhe s'jam as i pari e as i fundit, them me vete ne momentin kur ajo zbret nga makina poshte shtepise. Si çdo gje tjeter ne jete edhe mbyllja e nje periudhe shkakton pak nostalgji, por jo dhimbje. Kishte qene ajo provokuese gjate punes dhe m'u lut ta shoqeroja pas pune ne shtepi. S'kisha arsye pse te bija ne gracken e saj gjer ne fyt. Ndonese deri te kofshet e saj kisha rene, humbur kontrollin, dhe pa kryer ndonje akt final. Ditet e mia pa dashuri kishin qene te here te gjata e here te shkurtra, ashtu sikurse per miliona njerez te tjere, ndaj duhej vetem te prisja çastin tim. Duke u vajtur ne banesen time ne mendje shkruajta njefare tregimi, plot me diell, hotele, plazhe e pishina etj, gjera per te cilat kam dobesi te tepruar.
Te nesermen ishte dite e shtune. Lokali ishte plot me mysafire dhe une isha ne " perleshje " e siper me picat dhe furren me dru. Ndihmesja ime s'behej e gjalle. Shkruante SMS dilte ne tarrace, hynte, pergatiti kater antipaste e doli prape nga kuzhina.
Drejtori ishte gjysem i dehur si zakonisht, e hyri ne kuzhine dhe beri ca antipaste per klientet e sapoardhur pa i thene gje ndihmeses qe pi duhan ne tarrace.
Ne fund te mbremjes ajo vendos me ne fund te laj pjatat por papritur e pakuptueshem filloj te qante me te madhe.
Ne kuzhine erdhen punedhenesi me dashnoren e tij kamariere. - ç'pate? e pyesin.
Pa i nderprere lotet ajo thote me fjale te copetuara nga lotet se une jam djale i keq dhe nuk e ndihmoj per te lare pjatat. Shqyeva syte nga habia. Ne fakt e kam ndihmuar ne tre ditet e meparshme por te shtunen duke qene shume i zene me punet e mia s'mund ta ndihmoj. - Ej, pse per te lare pjata kam ardhur ketu?!!U thashe me ze te larte. - Kjo jo vetem qe nuk po me ndihmon
por pretendon te bej edhe punet e saj. Do te ishte me mire te gjeni ndonje tjeter ne vendim tim.- i thashe pundhenesit i cili s'dinte çfare te thoshte e filloj te shtremberoj buzet e me pas provon te me bindi.- jo, s'ke pse iken, po duhet ta ndihmosh pak kete vajzen.
- Ti duhet ta ndihmosh kete dhe mos e diskuto! me thote e dashura e punedhenesit, ajo "komandantja Supreme".
- Ok. dua rrogen per keto kater dite pune dhe beni çfare te doni. Ju uroj suksese!. U thashe me vendosmeri.
Perfundoj keshtu mbremja ime e fundit ne ate piceri
Ja pra pse gjithe ato ledhatime, thithje gishti ne mbremjen e kaluar, mendova me trishtim.
Siç dukej kolegia ime kerkonte ndonje mik qe i lante pjatat...

Dite pa dashuri...

Ate nate te nxehte vere do te ishte shume e lehte per kedo te behej pre e ndjenjave dhe eksitimi mund te shnderrohej lehtesisht ne ekstaze, por ndoshta edhe ne torture.

Mesnate. Dora ime e djathte qendron e palevizshme mbi kofshen e saj te majte. Ajo s'ben asgje per te me larguar doren dhe kjo eshte ftesa e pare qe ajo me ben terthorazi per te vazhduar me tej.
S'kam force te leviz doren time te mpire, thuajse te ngrire nga ndjesia qe me shkakton kontakti me lekuren e kofshes se asaj. Gjithashtu truri im eshte i mpire ndersa ajo flet parreshtur per gjera pa lidhje me kofshet, duart e mpira, trurin dhe valen eksituese qe po me pushton te terin.
Ajo ma prek doren embelsisht sikur te donte te ma shkrinte doren e palevizshme. Dora ime fillon levizjet e saj te ngadalta dhe per dreq kesaj here pa pike mjeshterie dhe aspak talent. Jam i pavendosur, aq sa dora ime pa ditur se ku te drejtohet ngrihet lart per t'i prekur floket e gjata bjonde. Vetura ime ndodhet poshte shtepise se saj dhe ndalojme. - Jo. Dua te bej nje xhiro me ty sepse po me pelqen kjo muzika e radios. Thote ajo me vendosmeri jo vetem te paturpshme por mbase edhe te dhunshme.
E shoh drejt e ne sy pa hequr doren nga floket e femres 20 vjeçare, dua te kuptoj nese ajo shpreh nje deshire apo provokim. Dhe siç ndodh gjithmone me femrat nuk arrij te marre vesh asgje.... Bej çfare te duash, ato s'kuptohen asnjehere krejtesisht. Eshte pikerisht dyshimi i kuptimit apo keqkuptimit qe i ngaterron pafundesisht njerezit, gjerat, apo jeten e gjithkujt, pa arritur te kuptojme asnjehere kurrgje perfundimtare. Dhe shume pabesueshem vjen dita kur nxjerr konkluzionin s' e vetmja gje e cila kupton nga jeta eshte pikerisht ajo qe s'ke kuptuar asgje me teper perveçse minimumit te saj, i cili ka mjaftuar disi edhe per paraardhesit tane, dhe do te jene te detyruar te kenaqen me kaq edhe pasardhesit tane. Krejt pak, por jemi te detyruar te gezohemi me kaq, fatkeqesisht.
Rifilloj t'i jap gaz vetures pa ditur se ku te drejtohem. - Shkojme andej nga stadiumi. Thote ajo me ze te prere.
I bindem pa patur force kundershtuese . Tashme eshte ajo qe kontrollon situaten e sidomos doren time te djathte e cila pa e ditur sesi ka perfunduar perseri mbi kofshet e saj te zbuluara pjeserisht nga minifundi xhins. I shoh kofshet dhe ajo e shoqeron veshtrimin tim me ngritjen e minifundit me lart deri ne piken kur i shihen edhe te brendshmet e bardha.
Dora ime vazhdon te levizi pa shume art erotik mbi kofshet femerore derisa preka te brendshmet e saj te mendafshta. Gishtat e mi levizin instiktivisht tek fundi i barkut femeror siper mbathjeve. e papritur ajo me urdheron te ndaloj prapa stadiumit te ketij qyteti te huaj per ne te dy. Jemi dy ballkanas ( ajo rumune ) prane njeri-tjetrit, une me gishtat e dores te perhumbur midis kofsheve dhe mbathjeve te saj, ndersa ajo qendron ne pritje... Nuk jam ne gjendje te kuptoj nese prekja ime eshte delikate apo e ashper, pasi kesaj here nuk ndihem i sigurt ne ate qe bej. çuditerisht sado qe te jesh i bindur se posedon eksperience dashurie, jo rralle perballe ndonje femre mund dukesh si fillestar. S'ka dy vajza njesoj . Ato kane nje talent te mbinatyrshem per te te nderlikuar jeten dhe te flakin ne det apo lume ate pervojen tende qe te jep vetesiguri, qofte kjo pervoja jote nderkombetare apo provinciale.
Shohim njeri tjetrin ne sy dhe dora ime ledhaton faqet dhe mjekren e saj te vogel. Nuk e di se çfare dua e çka duhet te bej?? Me shpejtesi mahnitese me vjen ndermend se femrat ballkanase qe kam njohur s'para jane te mesuara me situata romantike apo fjale te perzgjedhura, te pakten nga aq sa kam pare une. Dhe sikur te donte te me largonte çdo hije dyshimi, Ajo me rremben midis dhembeve gishtin tregues dhe e thith dhe lepin me endje. S'kam guxim ta puth apo perqafoj. Eksitimi me ka bllokuar krejt dhe syte e mi nguliten serish tek kofshet dhe te brendshmet e saj te mendafshta. Kam pershtypjen se po te mbeshtes kryet tek kofshet e saj do te rrezikoja t'i kafshoja jo vetem kofshet por edhe mbathjet, aq sa kishte rrezik te gelltisja edhe ndonje cope mendafshi.;))
Pa me dhene kohe te meditoj ajo afron koken me ate gjestin klasik kur kerkohen buzet e tjetrit. Ne fakt puthja ndodh por, jo ne buze. Ne çastin e fundit ajo nderron drejtim dhe me puth ne faqe. Te njejten gje bej edhe une.Vala e eksitimit po me bie dhe tashme jam ne gjendje te permbahem. Me sa duket qe thjesht deshire e çastit dhe jo dashuri.
Ne te dy njihemi shume pak dhe pa dyshim qe nuk jemi te dashuruar. Ne fund te fundit nuk kam ndonje arsye te dukshme per te qene i babezitur per ate femer. Prandaj pergatis goditjen time te pameshirshme. E preka perseri atje.. me gishtat e mi tashme disi te shmpire pas drojtjes fillestare dhe ende me teper nga surpriza qe me solli mesnata. Ka te ngjare qe shmpirja e gishtave permireson disi ledhatimet e mia, por ato me duken perhere shume modeste dhe aspak "artistike "-;)) E çfare arti? ky eshte kaos erotik! Prane nje femre te huaj me nje emer i cili ose nuk me kujtohet ose une nuk arrij ta shqiptoj mire, prane femres per te cilen nuk kam bere asnje perpjekje per ta mposhtur e akoma me çuditerisht per ate s'kam bere asnje mundim per t'i thene kater fjale vardisese, apo shkruar tre rreshta sensual, nga ato rreshta qe ne disa raste me kane dhene suksesin, apo fatkeqesisht edhe deshtimin. Me shume mundim ja dale mbane qe mos ta tejkaloj kufirin, mburojen e krijuar nga mendafshi i mbathjeve me lekuren apo buzet delikate femerore. Ato me te fshehtat.

Perseri nuk jam ne gjendje te kuptoj nese ajo po kenaqet apo po vuan nga prekjet e mia , sepse perveç ndonje perjashtimi per femrat keto dy ndjesi jane te pandashme dhe shpeshhere mbase te pashmangshme. Renkimi dhe dy pasthirrmat qe ajo leshoj, shenje kjo se po fillonte t'i pelqente prekjet e mia ( ose shtirej se i pelqente ), me lehtesuan. Por s'dua t'i jap kenaqesi prandaj pa e pritur pasthirrmen e saj te trete, e cila mund te ndodhte ne çastin final, i nderpreva ledhatimet e mia te pasigurta ate nate, ndofta edhe te panevojshme. Sidomos per mua.
- A ikim tashti? i peshperis me gjakftohtesi tek veshi ne momentin vemdimtar.
VIJON ne ditet e ardhshme
E. Selmani
Mars 2008

Tregim 2

Botimi i dyte (e publikoj per here te pare ne kete blog, per ata qe se kane lexuar)

Profesoreshe Klara

Shetitja dhe biseda e tyre ishte e gjate ashtu si dikur ne vitet e gjimnazit ose edhe ne ato takimet e rralla kur shkolla nuk i lidhte mè.
- Disa here gjate shetitjeve tona te dikurshme me lindte deshira per te te puthur, por nuk e jepja veten – tha Klara duke e befasuar djalin.
Rudi buzeqeshi i lumtur dhe e pa drejte e ne sy. – E imagjinoja edhe une deri diku por une e pata kuptuar qe ti kishe nevoje per kohe. Ishim te dy shume te rinj. Me mire qe ndodhi keshtu sepse tani do ta shijosh me teper “embelsine” e buzeve te mia- tha Rudi.
Qeshën qe te dy me fjalet “embelsine e buzeve” e pastaj u perqafuan.
Ai perfitoj nga rasti dhe e puthi tek floket e me pas tek supet e poshte mjekres, derisa ajo shume natyrshem bashkoj buzet e saj me ato te djalit.
Takoheshin pas 6 vjetesh dhe te dy ishin tashme ne moshe te pjekur. Klara kishte mbaruar shkollen e larte dhe punonte mesuese, ndersa Rudi punonte jashte shtetit ashtu si shumica e djemve te brezit te tij. Brezi i tij shumica djem te larguar nga atdheu ne moshe 18-20 vjeçare kishin perjetuar zakonisht dashurine me femra te kombesive te ndryshme, vetem se jo rralle u mungonte emocioni i dashurise qe mund te provohet me vajza te vendlindjes. Ky emocion mund te mos jete aspak me i ndryshem me ato qe perjetohet me te huajat, por gjithsesi tundimi, kureshtja eshte e paperballueshme.
Shkuan ne nje restorant per te ngrene dreken dhe nuk pushonin se foluri. Ata ishin mbi te gjitha shoke te mire pavaresisht se ne disa raste shoqeria mund te shnderrohet ne dashuri apo urrejtje.
Ne kete rast fjala urrejtje nuk kishte aspak vend, pekundrazi dukej sikur po kalohej nga shoqeria e sinqerte ne dashuri.
- çfare ke bere gjithe kete kohe andej? Po femrat a ta varin ndopak?- Pyeti ajo plot djallezi , ne trajtè shakaje.
O perendi edhe kjo me duhet tani, te hap plaget e se kaluares. Mendoi Rudi duke filluar te rendiste ne mendje dashurite e tij ne perendim.
Ishte i pavendosur se per cilen histori dashurie duhej te rrefente dhe qendroi pafolur per shume kohe derisa ajo e rifilloj biseden sikur ta kishte kuptuar veshtiresine e djalit.
- Po mua a me ke kujtuar ngadonjehere?
- Si jo? Apo harrove qe te dergoja letra ne Fakultet, kur une isha jashte shtetit?!
- Po. Ke te drejte. Ti ke qene gjithmone shoku im me i mire.
- A e di çfare Klara? Me gocat qe kam patur marredhenie keto vite nuk me ka munguar asgje, vetem se nuk arrita kurre te behesha edhe shok i tyre. Mbeta perhere dashnor i asaj, pa arritur ne nje lidhje shoqerore. Si te them, e kisha te pamundur te beja te ndihej i lumtur truri im, ngaqe seksi edhe pse eshte i kendshem, ka edhe me bukuri sikur çifti te jetè jo shok shkolle siç jemi neve, por shok te nje qellimi, ose jo vetem qellimi, por mirekuptimi. Bie fjala nese ke nje shok qe eshte tifoz i nje skuadre tjeter futbolli ti do te grindesh me ate, ndersa me nje tjeter qe eshte tifoz i skuadres tende te zemres, bisedat jane deri diku te rrjedhshme.
- E kuptoj, ti e ke fjalen te dialogu, mirekuptimi njerezor midis dy te rinjve, jo te “Bèmat” seksuale .- tha ajo
-Eshte pikerisht ashtu. Dukesh qe je profesore e mire.-ia tha fjalen “profesore” plot perkedhelje.Nuk e ledhatoj me duar por me fjale, prandaj vazhdoi akoma me guximshem.
- Nxenesit e tu duhet te jene te lumtur qe kane mesuesen me te bukur te qytetit.
-Mos e ekzagjero tani , te lutem!- tha ajo plot qejf.
- Po ti, a je ende e virgjer? Pyeti paturpesisht ai.E dinte qe ajo nuk do e merrte si fyerje pyetjen, sepse miqesia e tyre ishte e veçante, dhe ajo duhej te ishte nga te paktat femra qe nuk do t’ia merrte per ters pyetjen e rralle. Ashtu siç mund t’i jepte nje shpulle te dhunshme fytyres duke i thene: kush je ti qe ben keto pyetje?
- Jo. Sepse ……. Ne universitet ……u njoha me nje djale ….
-Me ne fund- tha ai duke buzeqeshur miqesisht.- Une nuk do te pranoja te shoqerohesha me nje vajze ne moshen tende ende te ……. ,s’do te ishte normale . Ajo fluturoi nga gezimi.
Te nesermen ata shetiten perseri se bashku dhe ajo nuk beri asnje kundershtim kur ai drejtoj makinen jashte qytetit. Rudi morri guxim nga heshtja e saj dhe filloj te kerkonte me sy nje vend te fshehte derisa e gjeti.E njihte mire qytetin e tij dhe me teper sesa nje kerkim me sy po perpiqej te kuptonte reagimin e femres. Ndaloj veturen tek vendi qe e kishte menduar me pare dhe nuk u pendua kur pa qe Ajo pranoi ne heshtje puthjet dhe ledhatimet e djalit derisa ishte femra qe morri krejt kontrollin ne dore.
- Sa shume qe zgjat!- tha Klara me habi. Ai u perqendrua i teri dhe kerkoj te pershpejtonte derdhjen ……
Klara e kuptoj nxitimin e tij dhe ne ato çaste dha maksimumin e saj duke e shtrenguar dhe thithur mjeshterisht organin mashkullor me buzet e saj te poshtme.
Rallehere ai kishte zgjatur aq shume kohe. Ne disa raste vajzat ankoheshin qe djemte arrinin ne orgazem shume shpejt, ndersa kjo ankohej qe ai po vononte.Ne fund te fundit ai s’ngutej aspak. E kishte pritur prej vitesh ate moment dhe ai kishte te drejten e tij te voneses, ngadhnjimit , por jo te turpit qe perjetoj ne sekondat e fundit. Ato qe zakonisht jane me te kendshmet.
S’ishte aspak bukur per ate, ose ashtu iu duk atij. E kishte bllokuar ndrojtja e shkaktuar nga shoqja e tij, tashme e dashura e tij. I vinte pak turp.
I ishin shmangur per vite te tere kesaj skene dhe ja papritur ishin shfaqur kundruall njeri-tjetrit paturpesisht te zhveshur. Kishin realizuar me ne fund nje enderr te vjeter e cila nga kohezgjatja e tepruar, dukej sikur ishte vyshkur ose edhe “ndryshkur”.
Ne takimin e fundit ajo dukej shume e dashuruar. Te dua shume! I thoshte ajo here pas here ne Kafene. Edhe atij i vinte keq qe po ndaheshin dhe per here te pare iu kujtua se ne gjuhen shqipe ndofta do te ishte me bukur te shprehej dashuria midis partnereve me fjalet: Te dashuroj shume! E jo, te dua shume.
Femrat, atij ia kishin thene ato fjale ne gjuhe te ndryshme, dhe ne shqip kishin nje tjeter shije.
Projekti i saj ishte madheshtor. Ato dite ajo kishte menduar qe do te ishte ideale te krijonte familjen me ate, shokun e saj me te mire.Natyrisht qe ky nuk ishte projekti i Rudit, ngaqe ai ishte ende shume i ri per projekte te ketij niveli.
Per mua nuk ka asnje rendesi qe ti s’ke kryer shkollen e larte. Nuk jam mendjemadhe.
Kuptohej qe i interesonte vetem ai si njeri, te cilin e kishte pare rastesisht ne rruge pas 6 vjetesh mungese. Ne keto raste mungesa nuk eshte gjithnje, harresè..
- Vetem se ne jemi larg dhe s’do te mundemi te ndertojme asgje serioze bashke.Po sikur une te te kthehem pergjithmone ketu.- Tha Rudi plot dinakeri. Ai donte te degjonte mendimin e saj. Nuk shquhej per dinakeri por kesaj here e sidomos perballe nje femre atij i nevojitej te shfaqte ndofta jo dinakerine qe zakonisht i mungonte por zgjuarsine. Ndofta edhe zgjuarsia nuk i mjaftonte vetem se pervoja e tij prej dashnori tashme mund te shnderrohej ne vendimtare.
-Pse do kthehesh ketu ti. Mund te me marresh mua andej dhe zgjidhet çdo gje.- Tha Klara, profesorja.
Ti mund te jesh edhe nje gjeni por nuk ma fut dot. Kur une te lutesha per te bere dashuri ne vitin e fundit te gjimnazit,madje deri dy vite me pas, me thoshje se doje te mberrije e virgjer tek burri yt i ardhshem, ndersa tani pasi ja ke dhuruar virgjerine nje tjetri deshiron te vish me mua ne perendim. Sikur te me kishe pranuar kur une te lutesha e pergjerohesha ndryshonte çeshtja, qofte dhe sikur te kishe fjetur me 5-6 djem te tjere ne universitet. Nuk ka rendesi virgjeria jote por u tregove zemerngushte me mua, gjate vuajtjes time te dikurshme. Mendoi ai ndersa asaj i tha krejt ndryshe.
-Po mire, me kalimin e kohes do i bejme letrat edhe per ty, keshtu qe do te jemi se bashku, pergjithmone! Apo jo ?- po tregohej shume genjeshtar, vetem se nuk dinte ç’te bente me ate. Ajo e kishte befasuar shume. “ Si ka mundesi qe edhe njerez me shkolle kerkojne te ikin nga ky vend, madje edhe me nje njeri jo te nivelit te tyre.Dikur keta profesoret zakonisht martoheshin me njerez te rangut te tyre, ndersa tani u mjafton edhe nje punetor ne emigracion ….. “Thoshte me vete ai.
Ne vitet e fundit ndodhte gjithçka, ndaj s’kishte shume per t’u çuditur.
U pendua qe kishte bere dashuri me ate. Sikur te mos e kishin kapercyer kufirin qe ndan shoket nga dashnoret, ai do te ndihmonte me gjithe qejf qe ajo te shkonte dhe sistemohej ne perendim.
Ndersa keshtu ajo do te ngelej deri diku e dashura e tij, qofte edhe pjeserisht
Ai u largua nga vendlindja me ide te turbullta. Endrra e tij per nje vajze shqiptare tashme ishte thyer perkohesisht. Do ti duhej te degjonte per nje kohe te papercaktuar fjale dashurie ne gjuhe te huaja; Ich liebe dich! Ti amo! I love you e keshtu me rradhe, por shprehja me e bukur per mendjen e tij; TE DASHUROJ, do te vazhdonte t’i qendronte larg, akoma me larg sesa atdheu.
E rendesishmja eshte te gjej njeriun e duhur. Tha me vete ai.
Dhe kjo nuk ishte aq e lehte.
Erion Selmani
Prill 2007

Tregim

E kam Botuar per here te pare tek Faqet.com.

PUTHJE SUBLIME

Ishte hera e pare qe ai shkonte ne ate lagje periferike. Zbriti nga tramvaj dhe filloj te kerkonte adresen e gruas qe e kishte ftuar ne shtepine e saj. Ajo plot miresjellje i kishte thene qe te shkonte ta ndihmonte per te bere disa pastrime, rregullime ne shtepine e saj.
Patjeter qe do i thoshte ashtu sepse nje grua s’mund te thote “ Eja ne shtepine time per te bere dashuri”. Kishte kaluar nje mbremje te kendshme me ate ne PUB dhe kur ajo I kishte thene “ naten e mire” e kishte puthur lehte te buzet. Ai ishte vetem 20 vjeç ndersa gruaja ishte rreth te dyzetave, pikerisht ne moshen kur femrat jane shume joshese, dhe nje 20 vjeçari mund t’i duken, magjike.
Ai e gjeti adresen pa veshtiresi. Hyri brenda dhe ajo e priti me nje buzeqeshje te embel.
“Duket qe mezi po me priste” mendoi ai plot krenari.
Pse nuk i ke marre teshat e punes?pyeti ajo.-Une te tregova qarte qe do punojme.
Diku djaloshi kishte lexuar se ne keto raste femrat me pervoje donin te thoshin “ Eja neser nga une po sill me vete edhe prezervative”, prandaj ajo jo rastesisht e kishte porositur te merrte teshat e punes.
- I kam marre te gjitha masat- u pergjigj djaloshi
- Cfarè masash ke marre ti? Ke ardhur me pantallona te zeza e me kemishe te kalter.- Do behesh me pluhur.- tha ajo
Ai shtangu. “Pluhur? Çfare thote kjo?”mendoi.
Meqenese nuk po me beson ja tek i kam ato qe i quan “Tesha”, te cilat une zakonisht i quaj “Arme”.
Ai nxorri nga xhepi dy kondom dhe ja tregoj.
Ore po ti paske ikur nga mendja e kokes! tha ajo me habi.- Une te them qe do pastrojme shtepine dhe ti ke mbushur xhepat me prezervative!
Pse jo? Çfare jam une pastrues apo bojaxhi?!- Degjo zonje ose i japim drejtim muhabetit ose perndryshe une po largohem.

- Dakort.- tha ajo.- Fillimisht bejme pastrimet dhe do me lyesh me boje deren e jashtme, pastaj bejme çfare te duash.-
- Jo. Tani bejme çfare dua une e pastaj ate qe do ti, megjithese te them te drejten, tashme nuk kam deshire as te pastroj dhe as te “bombardoj” ty. Ai e kuptoj qe pasi te kishte perfunduar pastrimet ajo mund edhe ta nxirrte nga shtepia ose te telefononte policine.
Vazhdoj keshtu per disa minuta ne mes te sallonit te shtepise, derisa djaloshi iku i inatosur.
“ç’mu desh mua qe e kruajta me kete” mendonte ndersa po kthehej ne qender te qytetit ku duhet te takohej me shokun e tij Andin.
E dinte qe duhej t’i telefononte para se te shkonte ne Hotelin ku Andi ishte mbyllur prej dy ditesh me ate dashnoren e tij te saponjohur.
- Hajde lart ne dhome- i tha Andi ne telefon.
Kishte rastisur edhe ai kur Andi kishte njohur te dashuren e tij. Po hanin Kebab tek nje lokal turk kur Erika me shoqen e saj u kishin terhequr vemendjen. Erika i kishte ngulur syte bukuroshit Andi dhe me pas Andi i kishte pyetur. – Kam pershtypjen se ju punoni ne televizion. Duhet te jeni ose aktore ose fotomodelle?! Dy vajzat kishin qeshur me te madhe, te lumtura per komplimentin qe u beri Andi.
- jo nuk jemi aktore dhe as fotomodele- thane vajzat
- Po juve nga jeni me origjine? -pyeten ato.
- Jemi nga Shqiperia.
- Cfare? A ka djem shqiptar bjond? -Kishte pyetur Erika pa ndare syte nga floket e gjate bjond te Andit.
- Sigurisht qe edhe midis shqiptareve ka bjonda- ishte pergjigjur Andi.
Me teper se nje pyetje i perngjante nje komplimenti per floket e bukur te djaloshit.
Ai e gjeti çiftin e ri gjysem lakuriq ne dhomen e Hotelit.
Erika pasi e pershendeti shkoj te bente nje dush dhe i la dy djemte vetem.
- Me trego ndonje gje. Je mbyllur ketu prej dy ditesh dhe nuk i dihet se kur do dalesh .
- jam mire ketu brenda, ajo eshte nje femer e rralle. Nuk e imagjinon dot sesa mire ben seks. Eshte shume e kompletuar dhe me morri frymen- tha Andi.
Shihej qarte qe Andi ishte i dehur ose nga pijet alkoolike ose nga dehja e dashurise.
Ajo po vononte te dilte nga dushi dhe papritur Andi i tha.
- Po te duash ta jap edhe ty.
- çfare do me japesh? pyeti ai pa kuptuar asgje.
- Si te them, po te kesh deshire mund te besh seks me Eriken- tha duke qeshur Andi.
- Po tallesh?
-Jo nuk tallem. Ajo eshte shume e zjarrte dhe ka per te te pelqyer. Une e di qe te pelqejne vajzat, pastaj si kjo s’do te kesh patur rast. Ndoshta t’a ka qejfi!?
- Andi, çfare thua keshtu?- M’a ka qejfi mua apo ia ka qejfi asaj, apo ju te dyve se bashku?
- Ajo tha qe i pelqejne bjondet dhe jo flokezinjt si puna ime.- Tha ai
- Erika me tha qe edhe ti je shume i bukur- tha Andi dhe filloj te pinte cigare.
- Edhe une qenkam i bukur! Çdomethene? kjo eshte dashnorja jote. Ka shume djem te tjere te pashem por kjo s’do te thote qe t’i perkasin asaj.
Ajo doli nga banja e mbuluar me nje peshqir dhe pastaj e hodhi peshqirin mbi karrige duke treguar trupin e saj nudo perpara dy djemve.
---
Ju kerkoj ndjese por une duhet te iki- Tha ai ndersa po shikonte trupin e bukur te asaj. Ishte i turbulluar. Erika ishte me te vertete e bukur.
- Si te duash- tha Andi- ik te ajo Manuela jote, sepse ajo ben puthje te paperseritshme, siç quan ti Puthje Sublime!
Andi dukej vertete i inatosur.
-ç’ke me Manuelen ti? Ajo histori ka marre fund. Ta kam treguar qe eshte e martuar dhe per mua ishte vetem nje loje.- u pergjigj ai dhe doli nga dhoma e hotelit.
Ai doli te shetiste ne sheshin kryesor te qytetit. Parade-Platz ishte e tejmbushur me njerez ne ate ore te mbasdites . Ky qytet me germen e pare M ishte i rendesishem per ate dhe aty kishte njohur edhe bukuroshet Martina e Manuela. Kjo germe ishte shume fatale per ate ngaqe edhe te dashures se tij te pare ne Shqiperi, emri i fillonte çuditerisht me shkronjen M. Po ecte drejt shtepise me nxitim dhe plot mendime. Pse gjithe keto shkronja M ne jeten time, biles edhe ky qytet qe me pelqen shume I fillon emri pikerisht me germen M.
Mendoi se ishte nje rastesi e rralle dhe sigurisht qe ne ate qytet do te perjetonte ngjarje te rralla, aq sa te shnderroheshin vendimtare per te ardhmen e tij, ne disa aspekte.
“ ky eshte qyteti qe do me ndryshoj jeten. Nuk i dihet se çfare ndryshimi do te jetè, por patjeter qe do ndodhin shume gjera”me keto mendime po kalonte uren mbi lumin Rhein ( REN), perkundrazi duhet te ishte ende lumi Neckar qe bashkohej disa km me tej me lumin e madh Rhein (Ren)..
Asnjehere se kishte kuptuar mire se ne çfare zone kryqezoheshin te dy lumenjte por kjo nuk ndryshonte asgje.
“Pse ma kujtoj Manuelen, Andi?” mendonte ne shtepi.
“po sikur t’a telefonoj Manuelen, ndoshta pranon te bej prape dashuri me mua”
Ishin dy jave qe nuk e takonte ish te dashuren e tij. Ajo ishte 28 Vjeçe dhe e martuar .Dikur ai ishte lodhur me nje grua qe mbushte boshlleqet qe i linte bashkeshorti me ate ,20 vjeçarin e zjarrte.
Ai donte nje femer te gjithen per vete dhe jo grate ose dashnoret e te tjereve. Iu kujtua prap Andi dhe Erika. Ishte eksituar kur kishte pare vajzen te zhveshur, por propozimi i Andit ishte krejt i paparishikuar, prandaj ai s’dinte ç’te bente. Ndoshta ishte femra e huaj qe e kishte shtyre Andin!?
Patjeter qe ishte keshtu , sepse ajo dukej shume e pergatitur, madje e kishte provokuar duke u shfaqur lakuriq. Ka te ngjare qe ajo perveç dashnorit te saj me floke te verdha, donte nje tjeter me floke te zinj, me qellim qe te krijonte nje “Koktej” erotik.
Sigurisht qe Andi ishte i lodhur pas dy ditesh izolim ne hotel dhe ajo kishte ndjere nevojen per forca te reja, “perforcime”. Donte nje tjeter mashkull te fresket per te mbushur boshllekun qe tashme Andi siç duket po i krijonte. Ose kishte te ngjare qe t’i donte te dy djemte Njekohesisht dhe te pandare. Keshtu do ta shuante deri diku zjarrin e saj te pazakonshem.
- Po flisnim per ty, pikerisht ne kete çast- i tha Manuela ne telefon.- Jam te shtepia e Anès dhe po benin muhabet per ty.
- Me behet qejfi. Te kam menduar çdo minute, dhe te kam deshiruar çdo sekonde.- genjeu ai
Ai po digjej nga deshira per te fjetur me nje femer prandaj duhet te tregonte gjithe talentin e tij.
- Wow, a shihemi neser?- Pyeti ajo
-Natyrisht e dashur, ku?
-Ne Berliner Platz- Tha Ajo- Shkojme per dreke nga Ana.

Ana gatuante shume keq dhe ai po gelltiste me veshtiresi ushqimin. E njihte mire apartamentin e vogel ku Ana i kishte lejuar disa here te benin dashuri ne shtepine e saj.
Shoqja e Manueles ishte nje femer e stermadhe, ajo duhet te peshonte te pakten 95 kg.
Si zakonisht pas drekes ai dhe Manuela shkuan ne dhomen e gjumit per te kryer marredhenie.
- ta dish sesa me ke munguar? Keto dite e kuptova qe te dua me teper se asnjehere me pare- filloj te fliste Ai duke e mbuluar me puthje. Filluan te zhvisheshin dhe u shtrine ne shtrat, kur papritur hyri Ana me gjoksin e zbuluar . Nje gjoks i atyre permasave mund te frikesonte çdo mashkull ose t’ia hiqte perfundimisht deshiren per seks.
Ajo duke qeshur iu bashkua çiftit ne shtrat dhe ai ngeli ne mes te dy femrave te zhveshura.
Dy femrat sikur ta kishin bere me fjale u puthen me njera -tjetren per pak çaste dhe i drejtuan djalit.
veshtrimin. – Hiqi te brendshmet- I tha Ana. –Po I dashur zhvishu dhe shiko lojen tone. A te pelqejne puthjet tona sublime ? I tha Manuela dhe filloj te puthej me shoqen e saj. Kesaj here filluan edhe te renkonin per te krijuar nje situate sa me teper erotike.
Ai ngeli pa fjale. Nuk dinte çfare te bente dhe terhoqi kembet duke u lene sa me teper hapesire dy femrave mbi shtrat. Ato e nderprene lojen dhe Ana i tha:- Hajde, zhvishu. Ne duam te te shohim sesi ti eksitohesh.- Duam qe ti te masturbosh para syve tane.
- Fillo i dashur , merr pjese ne loje- tha Manuela dhe e puthi.
Atij i erdhi per te vjelle nga puthja, biles edhe nga loja e papare .
-çfare mendoni ju bukuroshe se une jam ne shtrat me dy femra dhe duhet te vetekenaqem?
- Eshte vetem nje loje, por ju andej nga Ballkani as qe e keni idene se çfare eshte seksi i vertete- tha Ana me inat dhe pa e vazhduar lojen me vajzen tjeter kembenguli.- Masturbo para syve te mi!
Ai brofi nga krevati dhe filloj te vishej.- Me falni zonja por nuk mundem. Asnje mashkull normal ne bote nuk do te bente ate qe thoni juve, duke patur dy femra ne krevat. Nuk ka kuptim.
S’mund te jete llogjike, por ne keto puthjet tuaja “sublime” gjithçka mund te ndodhi, vetem se une nuk kam asnje deshire te marre pjese. I tha fjalet I bindur qe kishte te drejte, ndonese kishte lexuar ne nje liber, qe e drejta nuk eshte e pandryshueshme. E drejta mund zhvendoset nga njera palè tek tjetra.
Pati heshtje te thelle e ishte ai qe thyeu heshtjen.
- Une ju falenderoj per gjithçka por kjo ishte e tepert-




U largua nga shtepia e “lojes sublime” pa u penduar aspak. Ai kishte nevoje te bente diçka me teper njerezore. Natyrisht qe seksi ishte nje spektakel i pafund por edhe ne çdo spektakel ne bote, gjithsesi rregullat ekzistonin.
Po mendonte se sikur ai t’ia kishte bere kete “loje” atyre te dyjave ato do e denonconin per dhune, fyerje etj etj. Ndersa ajo qe i bene dy femrat atij, asnje ligj ne bote nuk e kishte parashikuar …….
“Nuk mundesha ta beja. Se ndjeva veten ne gjendje per ta bere. Loja ka nje kufi apo jo? Po te ishte me e bukur ajo Ana, deri diku do e kisha pranuar lojen, por gjithsesi nuk mund te masturboja. Ato donin te me poshteronin. Ne ballkanasit qenkemi te prapambetur? Mund te jete e vertete, por kete çmenduri qe me propozuan ato nuk do e kishte pranuar askush, qofte nga Ballkani apo Parisi .”
Me keto mendime ne koke hyri ne Birrari dhe piu disa birra njera pas tjetres.
Erion Selmani
Mars 2007

Dhimbje dhe Kenaqesi/Tregim

Me sytё e lodhur nga pagjumёsia shihte gotёn me aperitiv Negroni. Gota ishte thuajse bosh dhe ai porositi nje tjetёr aperitiv i cili ose do t’ja freskonte me tepёr kujtimin e largёt qe i kishte pushtuar mendjen, ose do ta bёnte tё harronte gjithçka, ndofta pёrgjithmonё!
Skena nuk ndryshonte shumё nga kujtimi i tij i largёt. Ndryshonin vetem forma e gotave, ngjyrat dhe shija e pijeve.
Dikur gota ishte me madheshtore me birrè bavareze ndersa kёsaj here gota qe mё e vogёl me aperitivin Negroni, ngjyra e tё cilit i shkonte shumё pёr shtat asaj nate tё shtune.
Nuk iu duk aspak se ndryshimi qёndronte tek njerёzit. Nё fund tё fundit ata ishin tё pandryshueshёm ne veset e tyre, pavarёsisht nga origjina , pamja e jashtme apo nga epoka qё jetonin.
“ Ndodh kёshtu prej mijёra vitesh e s’ka pёr tё ndryshuar kurrё asgjё” tha me vete ai kёtё shprehje shumё tё pёrdorur prej tij, por duke qenё se asgjё s’kishte ndryshuar e s’do tё ndryshonte kurrё ndonjeherё, atёherё pёr çfarё arsyeje Atiji i nevojitej tё ndryshonte shprehjen e preferuar!?

E dashura e tij po bёnte pak a shumё atё qё ai dёshironte tё mos pёrsёritej, por pёr dreq skena po pёrsèritej nё lokalin e natёs. “ tё paktёn tё mos shkoj tek salla e bilardos, sepse do te ishte nje film qè unё e di pёrmendsh” mendoi ai kur pa se ajo fliste pa ndrojtje disa metra larg tij nje djalё tjetёr. Tingujt e muzikёs vёshtirёsonin dialogun dhe njerёzit afronin gojёn tek veshi i tjetrit pёr tu kuptuar. Pa atё tjetrin qё seç po bёnte nё celular e mё pas e kuptoj qё ajo po i jepte numrin e telefonit.

Aperitivi i kthjelloj kujtimin e largёt kur ai me nje grup shokёsh kishin shkuar pёr qejf nё nje Disko-Pub.
E dashura e tij e asokohe qe fyer nga sjellja e tij nё pistёn e vallёzimit dhe papandehur pati pёrgatitur hakmarrjen e saj.
“Nuk duhet tё vallёzoje nё ate mёnyrё pranё asaj tjetrёs duke qenё i shoqeruar me femrёn tёnde” i kishte thёnё shoku i tij i ngushtё.
“po ajo s’donte tё kёrcente?” qe shfajёsuar ai.
“S’ka rёndёsi, ti s’duhet tё bёje ashtu, dukej sikur doje t’i haje gjoksin dhe kur u pёrkule pak me ato pёrdredhjet e tua unё mendova se do t’i puthje ose barkun e zbuluar, ose kofshёt qё minifundi i saj nxirrte nё pah.”
Arsyetimi i shokut dukej llogjik deri diku. “ Unё isha gati pёr ta rrahur atё lepurushin, por atё qё bёre ti s’mund tё besoj. Si mund t’i thuash dashnores tёnde: Unё uroj qё ti tё argetohesh e dashur! E kupton qё mё çmende fare?”
“unё dal nga shtёpia pёr qejf dhe jo pёr tё rrahur njerёz. E çfarё do tè fitoja? Do pёrfundoja nё burg dhe ajo do shkonte te argёtohej me atё “lepurushin” siç e quajte ti. S’ke ç’bёn. Do tё thuash ti qё me atё tipin nuk ёshtё e thёne qё ajo tё argetohet, mundet edhe tё vuaj, por ka ca kohё qё nё trurin tim ka lindur ideja se kur njerёzit arrijnё shumё kёnaqёsi me nje partner, ateherё bёn vaki tё shkojnё me njё tjetёr pёr tё vuajtur ose pёrjetuar dhimbje. Ndёrsa kur vuajne me partnerin atёherё kanё edhe me tepёr arsye pёr tё kёrkuar kёnaqёsinё tjetёrkund. Thjesht njerёzit s’kёnaqen kurrё me atё qё kanё”
“Mjaft, me kёto pèrralla, ti je i dehur ose po tallesh me mua!”
“Unё e pranoj qё mund tё jem i dehur, por njekohёsisht e di se gabova me sjelljen time gjatё vallёzimit, por jo kur ajo mё kёrkoj leje pёr tё ikur me atё tjetrin. Ajo kёrkoi leje dhe unё ja dhashё. I çudita tё gjithё dhe akoma mё tepёr vetveten. Unё s’bёra gjё tjetёr veç se pagova gabimin tim”Kёtu kishte pёrfunduar biseda midis dy shokёve.

Ai vёshtroi me bisht tё syrit vajzёn pranё atij tjetrit dhe vendosi te sqarohej me kundёrshtarin, ngaqё s’kishte ndёrmend t’i thoshte vajzёs “unё uroj qё ti tё argetohesh me kёtё mikun”. S’do t’i pelqente te rishikonte te njejten skene si dikur kur ish e dashura pati shqyer syte nga habia. Qe fare e lehte te parashikohej ngjarja, habia, ankthi dhe sherri i pashmangshem. Vetem se ai kesaj here nuk ndihej fajtor si dikur kur e teproi me ate tjetren. Kesaj here ai qe me ndergjegje te qete dhe me nje dhurate te vogel ne makine qe do t’ja jepte ne fund te mbremjes.

Nxorri nga kuleta te holllat dhe pagoi pijet e tij dhe te vajzes. Eci drejt atyre te dyve me vendosmёri e befas djali tjetёr iku me ngut I trembur se do hante ndonje grusht turinjve.
- Dёgjo e dashur. A e pe si iku ai miku yt dhe unё s’kisha ndermendje tё bёja sherr. Sonte ti je me mua dhe do qёndrosh me mua deri ne fund. Nesёr bёj çfarё tё duash dhe mos harro qё unё kam njё epёrsi nё kёtё rast. Pasi unё s’kam dёshire tё tё mbush mendjen ty se çfarё ёshtё mё e mira pёr ty. Ti bёj pёrzgjedhjen tёnde pa frikё. Vetёm ti e di nёse tё pёlqen dhimbja apo kёnaqёsia, por kam pёrshtypjen se tё pёlqejnё tё dyja bashkё, tё pandara.- Ai ngriti zerin me shprese qё ajo do tё dёgjonte çdo fjalё

Vajza degjonte pa folur me sy qё shprehnin habi e moskuptim.
- E mos me thuaj qё jam i dehur apo xheloz i semure, pёr tё gjetur njё justifikim!-

Ai e mbёrtheu nga dora dhe e tёrhoqi jashtё lokalit. Hipёn nё veturёn e djalit dhe rrugёn deri poshte banesёs sё saj e bёnё nё heshtje.
- Kam nje peshqesh pёr ty, ndofta do tё jetё edhe i fundit. – tha ai duke i dhёnё njё pako tё vogёl.
Ajo hapi kutinё me duart e saj tё shkathёta. Ai kishte vёnё re se duart e vajzave bёheshin mё tё shkathёta kur hapnin pakot e dhuratave.
-Wow! O Zot! Çfarё njeriu je? Foli goca mё nё fund e çuditur nga dhurata.
Bёhej fjale pёr njё vibrator pёr kёnaqesira femёrore.
- Unё doja qё ti tё kёnaqeshe dhe …….. ,- tha ai.

- Je shumё i çuditshёm! Mё fal pёr atё qё bёra i dashur.-

- Unё nuk e di nёse ti e meriton faljen time dhe do tё doja tё mendohesha pak. Flasim nesёr se tani dua te fle gjumё.Ajo ngeli e ngrirё dhe ai e kujtoj se duhej tё zbriste nga makina



Nuk di si tё sillesh me njerёzit, mendoi ai pёrgjumshёm nё shtratin e tij.
Ashtu si nёpёr ёndrra iu duk sikur dёgjoi zhurrmёn e vibratorit tё vajzёs e cila po luante.
“ tё paktёn tё mos bёrtasi kur te vij nё qejf, se do mё prishi gjumin. Eh ç’kusur ja kam unё?” Foli pёrçart ai.

E.Selmani

04/08/07

Ditet e "Arta"/ Tregim

E ndёrpreu udhёtimin e tij nё Kёln. Kishte mjaft kohё per te pirё kafe dhe marrё vendimin pèrfundimtar mbi atё udhetim.
Nxorri nga çanta hartёn gjeografike te cilёn e kishte studjuar qindra herё ne ditёt e fundit kur i kishte mbёrritur nje letёr rekomande e mallkuar ku shkruhej se kёrkesa e tij pёr azil politik ishte hedhur poshtё.
“Ku te shkoj?” mendonte ai.” Ne Hollande apo Danimarkё?”
Hollanda ishte afèr Kёlnit nё drejtimin perёndimor, ndèrsa Danimarka ne veri te Gjermanisё ishte qindra km nga Kёlni.
“Erdha deri kёtu e s’di ku te shkoj?Paskam marre fund! Ç’mu desh qe ika nga Manhajmi? Atje mund te gjeja ndonje vend pёr tu fshehur, mund tё punoja nё tё zezё, ashtu si njё mi qё ka frikё ta nxjerri kokёn nga vrima ku eshte fshehur.”

Doli nga stacioni i trenit dhe i hodhi nje sy qytetit te bukur. Pa nga jashte Katedralen dhe vijoj rrugen e tij per te eksploruar qytetin.
“ Nuk mund te shkoj ne Danimarke sepse ёshtè dimёr dhe do tё ngrij nga te ftohtit kur te kaloj kufirin nё kёmbё. Nё Hollande ndryshon muhabeti, sepse mund ta kaloj kufirin me autobus, tren ose taksi.”
Ditёve tё fundit ai ishte informuar mirё pёr kёto dy vende.
U kthye prapё te stacioni qёndror i trenit. I duhet te merrte mё nё fund vendimin.
“Danimarkè apo Hollandё? Jo. Asnjёra nga tё dyja. Po qёndroj kёtu nё Kёln ose do kthehem nё Manhajm e do qёndroj ilegal” tha me vete ai.
- Taksi!- thirri ai dhe nje shofer taksie i morri dy çantat me veshmbathje e sende tё tjera duke i vendosur nё bagazh.

- Dua te shkoj nё qёndrёn e azilkёrkuesve. Unё jam kёrkues azili politik - i tha shoferit.

-Ok, por duhet tè pyes nje shokun tim sepse hera e parё qё me ndodh kjo. Zakonisht unё punoj me turista- tha shoferi dhe buzёqeshi.
Shoferi doli nga makina dhe bisedoj me dy kolegё tё tij.
- Shkojme!- tha shoferi- e njoh vendin-
- Duhet te me zbresёsh 30-40 metra larg nga zyrat e azilantёve, ngaqё s’dua te mё shohin qё udhetoj me taksi.
- Natyrisht- tha shoferi.


“Ditёt e arta mbaruan “ tha me vete ai ndёrsa po hynte nё ndёrtesё ku i duhej te ndryshonte emrin per herё tё dytё ne pak vite.
“ Pse nuk i quajnё , Zyrat e ndryshimit te emrave?” mendoi, dhe i erdhi pёr tё qeshur kur iu kujtuan shumё raste kur te huajt kёrkonin strehim politik ne tё njёjtin shtet, me emra tё ndryshёm, me qёllim qё te qёndronin sa mё shumё kohё.
“Tashmё me quajnё Alban D “ mendoi ai ndёrsa po plotёsonte formularin qё i dhanё punonjёset.
Formulari ishte nё tre-katёr gjuhё, biles edhe nё shqip e si zakonisht ne kёto raste ai vuri re se sa shumё gabime gjuhёsore gjendeshin nё tekstin e formularit.
“ Kёta pёrkthyesit tё marrim mё qafё” mendoi ai. E dinte se jo rrallё kur azilantёt lypnin strehim politik, pёrkthyesit zakonisht jo profesionistё, mund edhe te pёrkthenin me gabime duke i shkaterruar tё ardhmen dikujt.

Pas 4 ditёsh nё Kёln e transferuan nё ish- Gjermaninё lindore. Alban D u inatos keq. Do largohej nga Kёln-i pёr tё cilin kishte hequr dorё nga Hollanda e Danimarka. Nё ate qytet i pёlqente gjithçka. Hera e parё qe shihte nje qytet aq tё bukur e shumё shpejt do t’a harronte Manhajm-in qё ishte 3-4 herё mё i vogёl nga Kёln-i.
-Alban D, nesёr do shkoni nё Chemnitz.- I thanё

Ai pa me shpejtèsi hartёn e madhe nё mur dhe e vёrejti qё ishte jo larg nga Drezden-i dhe Lajpcig-u.
“ Atёherё, Chemnitz ( Kemnitc) do te thote qe eshtё ish- Karl-Marx-Statd!” tha me vete ai duke u inatosur mё tepёr.

Mbёrriti nё qendrёn e refugjatёve nё mbasdite dhe kishte ende 500 marka nё xhep.E kuptoj qe e pati tepruar nё Kёln me shpenzime tё kota, por nё Kemnitz do t’i duhej tё kursente sepse tashti nuk i dihej sesi rridhnin ngjarjet.
Pas dy ditesh i morrèn shenjat e gishtave. Ai iu pёrmbajt kёshillave tё refugjatёve ekspert prandaj ndёrkohё qё priste rradhёn e tij hyri disa herё nё WC dhe fёrkoj gishtat e duarve te muret e banjos.
Sipas “ekspertave” format e gishtave ndryshonin dhe kompjuteri nuk arrinte tё kuptonte qё ai kishte shenja te mёparshme gishtash, me njё emёr tjetёr.

Ditёt nё Kemnitc i kalonte nёpèr kafene dhe nё mbrёmje shkonte te i vetmi MC Donald’s i qytetit, atje qarkullonin shumё tё rinj dhe natyrisht femra tё bukura.
Nuk i pёlqente ai qytet plot shenja vuajtjeje nga historia komuniste e ish-Gjermanise lindore.
Bёnte shumё ftohtё por atij s’i interesonte aspak dhe vazhdonte tё kёrkonte njё vajze pёr t’u argёtuar, nё pritje tё transferimit tё ardhshёm qe sipas rregullores do tё ndodhte pas 3 muajsh.

Nuk ishte llogjike tё kёrkonte femra pёr lidhje serioze nё situatёn e tij. Do tё qёndronte 3 muaj atje e pas kёsaj disa muaj ne ndonjё qytet tjetёr, e mё pas kushedi se çfarё ndodhte.Ndaj njё dashuri serioze vetёm sa do t’i shtonte dhimbjet, trishtimin. Dy herё ai kishte braktisur tё dashurat e tija, thjesht pёr arsye transferimi. Dhe kjo nuk dukej aspak njerёzore, por s’varej nga ai. Disa herё nё jetё njerёzve u mohohet e drejta pёr tё dashuruar, ndaj ka tё ngjarё qё me kalimin e kohёs tё krijohet njё ndjenjё e kundёrt me dashurinё; Anti-Dashuria, e cila ёshtё skalitur me “mjeshtёri” tё pёrbindshme nga njeriu modern.

U njoh me tre vajza 18-19 vjeçe disi tё shthurura nё MC Donalds. Ato e donin secila pёr vete. Kishte dalё disa herё shetitje me ato dhe ishte puthur me dy prej gocave, i pavendosur se cilёn tё merrte e çfarё tё linte. Ato i treguan mё ne fund qё kryenin vjedhje tё vogla nёpёr supermarketa. Hipnin ne autobus dhe vidhnin ne zona tё ndryshme tё qytetit.
-Unё s’merrem me vjedhje” u tha ai kur dy nga vajzat hynё nё njё supermarket, dhe ai qèndroj jashtё me njё nga gocat, atё tё cilёn ende s’e kishte puthur.
-As une nuk vjedh- i tha vajza.- Jemi shoqe dhe unё nuk dua tё ndahem nga ato.Po ti cilёn prej nesh dashuron?
-Unё? Po ta them troç qё unё çmendem vetёm pas teje dhe habitem sesi mund tё mё rezistosh?!
-Imagjino ne tё dy duke shijuar buzёt e njeri-tjetrit, sikur tё provoje pёrkedheljet e mia, tё dёgjoje rènkimin tim tё eksituar! Do te doja tё puthja sytё e tu, buzёt e tua tё ёmbla dhe tё tё lёpija, puthja e thithja çdo pjesè tё trupit tёnd. Parajsa qёndron kёtu pranё teje dhe t’i vetёm duhet t’a pranosh qё ke dёshirё tё shkosh nё parajsё, e gjithё kjo mund tё ndodhi po tё mё pranosh mua, dhe rrugёn drejt parajsёs s’mund tё na e ndёrpresi askush, ngaqe ne tё dy e meritojmё kёtё kёnaqёsi sublime!

Suksesi i tij me femrat varej zakonisht nga fjalёt e tij tё bukura deri nё egzagjerim, por tё nevojshme pёr mendjen e disa vajzave, sepse jo rralё shumё vajzave u pёlqente tё degjonin fjalё tё veçanta aq sa ato fillonin t’a ndjenin veten; femra fatale!
- Vёrtetё?-pyeti vajza- sa fjalё tё bukura!
-Po.- u pёrgjigj ai dhe e puthi me dhunё. Ajo nuk kundёrshtoj.
U dёgjua alarmi i supermarketit dhe shoqet e tyre qe i ndiqte nje burrё.
- I kapёn duke vjedhur- Tha ajo- Ikim!


Ata u larguan me nxitim dhe pёrfunduan nё nje lulishte pa njerёz nё atё orё tё mbrёmjes. Bёnё dashuri midis ngricёs, mbrapa nje peme. Nuk mund tё shtriheshin pёrtoke se kishte dёborё prandaj ajo mbèshteti duart te trungu dhe ai nga mbrapa plot kёnaqёsi dhe zjarr (zjarr i domosdoshёm pёr temperaturёn – 6°) e penetroj nё pozicionin lopthi. Po bёnin dashuri plot ёndje. Ai e shtynte plot qejf dhe duke qenё se vajza ishte me trup tё vogёl ai i ledhatoj e shtrёngoj pa vёshtirёsi sё pari gjoksin e pastaj poshtё …. . Ishte shtytja e tij dhe njёkohёsisht masazhi intim qe i dhane asaj kёnaqesinё. Me kalimin e kohёs ai kishte mёsuar deri diku sesi u pёlqente femrave masazhi intim te klitori, paçka se nuk ishin tё gjitha njёsoj, me pak delikatesё e ndjenjё, ndoshta edhe me pak talent; suksesi arrihej. – Es hat mir sehr gefallen ( mё pёlqeu shumё)!- tha ajo plot buzёqeshje.
“Ku m’i gjen kёto fjalё kjo? Unё do sёmurem, e kam prapanicёn akull” mendoi ai.
Ai e pёrkёdheli sёrish.- Faleminderit ёmbёlsirё!
Ёmbёlsirё!? Padyshim qё ishte e ёmbёl, ngaqё marrёdhёnia seksuale me atё kishte qenё me tё vёrtetё, e kёndshme! “ Kjo ёshtё Anti-dashuria ime e parё nё Kemnitc” mendoi.
“Nё fund tё fundit unё tre muaj qё do qёndroj kёtu, s’kam kohё pёr t’iu vardisur vajzave pёr sё mbari, prandaj unё thjesht s’kam kohё, s’kam “tё drejtё” tё dashuroj”

Pas dy ditёsh nё orёn 6 tё mёngjesit Alban D e zgjuan nga gjumi rojet e kampit te refugjatёve.
-Ju do tё transferoheni- I tha shefi ne zyrё.
“Shumё shpejt pёr kёtё”mendoi ai i shqetesuar. Sapo kishte mbushur dy jave ne Chemnitz.
-Urdhёroni biletёn e trenit dhe adresёn ku duhet tё paraqiteni.- i tha shefi.
Ai lexoj adresёn: Rheinau strasse n° ** Mannheim.
“O Zot! Po kjo ёshtё adresa ime e vjetёr!


Morri trenin per Manhajm. Ata me anё tё shenjave tё gishtave e kishin zbuluar. Kёshillat e “ekspertёve” nuk qenё nevojitur. Nuk mund te paraqitej nё atё adresё me njё emёr tjeter, ngaqё atje e njihnin tё gjithё. Shefat e emigracionit i jepnin keshtu mundёsinё t’ia mbathte nga sytё kёmbёt pa shpenzuar kohё e tё holla me tё.
Zbriti nga treni ne Frankfurt duke e braktisur pёrgjithmonё idenё pёr t’u kthyer nё Manhajm.
Nё ate moment i gjendeshin nё kuletё jo mё tepёr se 90 marka, shumё pak pёr tё ёndёrruar gjёra tё paarritshme.
Porositi njё picё dhe ujё nё lokalin mё tё afert. Aty u zhyt nё mendimet e tij.
“ Gjynah qё mё zbuluan. Sikur tё mё lejonin tё qёndroja disa kohё dhe tё mё vendosnin nё Lajpcig, s’do tё kishte qenё keq. Atje nё Kemnitc qe kot fare dhe nё Drezden do tё kishte qenё nje mallkim pёr mua. Akoma mё frikèson ai udhetimi i frikshёm Drezden- Nyremberg ku pёr pak sa nuk vdiqa.”

Iu kujtua ajo natё bashkё me njё shokun e tij ku diku afer Nyrembergut u kishte ndodhur nje aksident i frikshёm me makinё.Nё 5 javёt e kaluara nё spital pёrkujdesja e mjekёve gjerman e kishin lёnё me gojё hapur. Infermieret qё e kuronin plot kujdes, e lanin-shplanin me sfungjer nё shtrat, ngaqё ai ishte nё gjendje tё rёndё, madje edhe i jepnin pёr tё ngrёnё ashtu siç bёhet me fёmijёt e vegjёl, midis trullosjes nga operacionet, ilaçet qetёsuese etj, ai kishte vёnё re, njerёzit e civilizuar, pёrkushtimin ndaj detyrёs sё tyre.
- Kemi patur kёtu disa studentё e shqiptare pёr specializim dhe e dimё si ёshtё mjekёsia te ju. Pate fat tё madh djalosh qё rastise kёtu, ngaqё nё Shqipёri do …. tё …vuaje shumё.- I kishte thenё doktori i tij gjatё vizitёs sё mёngjesit.

Kuptohej qё doktori e kishte shmangur fjalёn “ Vdekje” duke e zёvendёsuar me atё tjetrёn; “Vuajtje”
Kur kishte dalё nga spitali ecte me paterica dhe mjeket kishin thirrur nje taksi per ta shoqeruar deri nё njё qendёr refugjatesh.
Ai pati nxjere nga xhepi 40 marka pёr t’ja dhёne shoferit, por shoferi i refuzoj paret.
-Mё ka paguar spitali- i kishte thёnё shoferi.
Ishte mahnitur me ata mjekё qё i kishin shpёtuar jetёn dhe i paguan taksinё!!

Nuk ishte aspak e natyrshme prandaj kur ai ua tregonte tё tjerёve mё vonё, ata do e besonin me vёshtirёsi. Ose nuk e besonin aspak.

“Ku tё shkoj tani? Tё vazhdoj rrugёn pёr Hollande apo tё rikthehem nё Manhajm?”
Mendonte ai i shqetёsuar. U mendua pёr njё kohe tё gjatё dhe pabesueshёm morri vendimin e tij tё rrallё.
“Fillimisht do shkoj nё Belgjikё e po nuk mё pёlqeu e kam dy hapa larg Hollandёn. N.q.s nuk mё ecёn puna edhe atje, atёherё kur tё shkrij dèbora ose do tё hidhem nё Danimarkё e pse jo edhe nё Suedi.Ose nga Belgjika mund tё “fluturoj” deri nё Londèr. Nё portin Belg tё Ostende-s kalojnё shumё tё huaj pёr nё Angli. Do mё duhen pare pёr tё paguar ndonjё “mjeshtёr” qё tё mё ndihmoj tё hipi nё ndonjё kamion. Kushedi se sa herё do mё duhet tё ndryshoj emrin nё keto udhetime!”

Filloj udhёtimin pёr nё Belgjikё paçka se nuk i pёlqente tё largohej nga Gjermania.

“ Nё fund tё fundit sido qё tё shkoj rrugёn pёr nё Shqipёri e kam tё hapur” mendoi ai dhe i erdhi pёr tё qeshur me vetveten pёr ato ditё udhetimesh jo tё zakonshme. Qeshi me tё madhe ngaqё nuk donte tё qante, por pas pak iu kujtua atdheu tё cilit ai po i shmangej me çdo kusht e me shumё sakrifica pa e ditur nёse ja vlente vёrtetё!?
Me kёto mendime nё kokё e kuptoj qё po i mbusheshin sytё me lot. Qenё lot malli pёr atdheun e nostalgji pёr ato pak ditё tё “Arta” tё pёrjetuara nё Manhajm, ditё tё cilat ai i quante tё Arta ngaqё zgjatёn pak, pёndryshe do t’i emёrtonte ditё “argjendi”, “Bronzi” ose edhe ditё qymyri. Kёtu qymyri nuk hynte aspak nё punё ngaqё ditёt qё po pёrjetonte djaloshi ishin vёrtetё tё zeza, kёshtu qё nuk qe e nevojshme pёr tё pёrdorur qymyrgurin pёr t’ia sterrosur mё tej jetёn.
“Jeta ime ёshtё e bukur, sidomos pas njё pёrvoje tё tillё. Tashmё, jam unё qё drejtoj udhetimin tim tё shpresёs, atё mё joshёsin deri mё sot, i cili do tё mё vlej pёr gjithё jetёn.

Alban D po bёhej gati tё ndryshonte pёrsёri emrin dhe shtetin, ndonёse ai vazhdonte tё mbetej pёrherё i njёjti. Me tё vetmin ndryshim qё pas kёsaj historie do tё fitonte pёrvojё e cila mё pas do t’i nevojitej pёrgjithmonё dhe do t’a ndihmonte tё rigjente identitetin e tij, tё humbur dhe tё rifituar, me shumё sacrifica.
Kёshtu ndodhi vёrtetё.


Erion Selmani
Terni, Prill 2007