Fotografi

Ne foto autori i ketij blog-u; Erion Selmani

Bukuria shpirtërore nuk mbetet kurrë jetime

TREGIM i ri nga Erion Selmani 

Me fustanin ngjyre te kalter ashtu siç eshte ngjyra e Princit te endrrave ajo erdhi ne lokalin ku kemi lene takim. Me supet e zbuluara, floket ngjyre kafe e sy te bukur ajo me sjell ndermendje Perendeshat e Greqise se lashte, per arsye se fustani veror i prere sipas stilit antik greko-romak, mbulonte trupin qe nga pamja e jashtme  u bente konkurrence yjeve. 

Ndodhem ne kafe me vajzen qe per te mposhtur pak ndrojtjen me perserit nje bresheri me:”ç’kemi?, ç’kemi?”E kuptoj se ndodhet pak ne siklet. Po s’kam durim te degjoj nje tjeter “ç’kemi?” ndaj hapa gojen.-Nuk e mendoja se fustani yt, pamja jote do me nxirrte nga arkivi i kujteses sime, Helenen e Trojes, dhe buzeqeshja jote Kleopatren. - I thashe duke e pare me respekt, po jo tjeter. Po une vazhdova per ta inkurajuar:- Le te fiken gjithe dritat e qytetit, ti do ta ndriçoje lokalin me buzeqeshjen tende.

 -Hahaha, te pelqeka fustani im,- foli ajo e lumtur. Tashme akulli i bisedes po fillonte te shkrihej ndaj e parashikova qe ajo s’do ta perseriste me fjalen “ç’kemi?”. Ajo tha tjeter gje sapo u ul ne kolltukun e kafenese se bukur, thuajse luksoze.

LEXO ME TEPER......

Mbrëmja thuajse perverse

Rrëfim i pazakonshëm nga Erion Selmani

Me hapa tejet të sigurtë ajo po i afrohej një ëndrre që zgjaste njëzet muajt e fundit, qysh kur ai qe fejuar zyrtarisht me një vajzë të së njëjtës lagjes. Po i qasej një dëshire të shndërruar në tundim, mbase edhe në vuajtje. Ecte dhe ripërsëriste me vete fjalët që do i thoshte, fjalë që i kishin kushtuar shumë mundim, krenari e dinjitet femëror.

   Ajo e donte atë me me çdo kusht. Pa pasur frikë nga rrethanat, pa u merakosur për pasojat.

Enisa, 28 vjeçare kërkonte “idhullin” e saj, për të qenë më në fund femër e devotshme, ndoshta e “skllavëruar”. Pavarësisht nga epitetet ajo donte vetëm atë, me të cilin kishin shkëmbyer veç disa puthje mjaft kohë më parë, në korridoret dhe banjot e diskotekës në qëndër të qytetit.

Hapat e saj po bëheshin disi të pasigurt për shkak të kujtimeve që i vinin nëpër mendje me shpejtësi të rrufeshme. Iu kujtua shkëputja e tyre pas asaj nate së kërcimit dhe puthjeve, kur ajo ajo si vajzë plot virtyte nuk i kishte dhënë asgjë...  më tepër, për ta kënaqur,  për ta qetësuar. Madje pushtuar krejt. Fundja s’mund t’ia jepte të gjitha... në takimin e parë, dhe këtë do bënte shumica e vajzave. Për fat të keq ajo tjetra.. qe treguar më e shkathët dhe qe fejuar me djalin brenda pak ditësh duke fituar sfidën ndaj gocave të lagjes që ja kishin vënë syrin.

Dhe, ai atë natë të largët i “torturuar” nga prekjet intime e puthjet eksituese, pa rezultatet e dëshiruara i kishte thënë vetëm pak fjalë:........ VIJO Leximin e tregimit.....

Gjurmët e dashurisë nëpër perëndim

Dyshimi për ndjenjat e saj i lindi për herë të parë kur ajo i kishte thënë në telefon: “Për ditëlindjen time ti nuk ndodheshe në qytet dhe unë fjeta... gjumë... me bashkëshortin tim”.

Tregim i ri nga ERION SELMANI

– Ashtu he!? A të pëlqeu? - e kishte pyetur ai me ironi të përzier me dozë xhelozie.

Ai qe një njëzet vjeçar i dashuruar me femrën e jetës së tij... siç po i dukej atij në gjashtë muajt e fundit. E dashuronte me gjithë shpirt, paçka se e dinte se ajo histori nuk do të kishte të ardhme...

  Qysh?! Fjeti me të shoqin sepse i dashuri sekret nuk ndodhej në qytet? E ku qëndronte çudia se një grua flinte... me bashkëshortin?! Mbase çudia e madhe qe se ajo e kishte prekur një temë për të cilën s’duhet ta hapte gojën... pasi heshtja ndonëse të bluante përbrenda, të paktën nuk të hapte plagë të reja.

Por lotët e saj qenë kthyer thuajse në kuje kur kohë më pas ajo tentoi të hidhej midis shinave të trenit për të qenë e shtypur nga treni, për t’u flijuar për dashurinë e tyre të pamundur, të paligjshme. Ai e shtrëngoi fort dhe e tërhoqi dhunshëm duke e nxjerrë nga stacioni i vogël periferik në jug të qytetit të madh gjerman. E pikërisht atje ajo pa i ndërprerë lotët i kishte thënë

- Jam shtatzënë me ty pasi me burrin nuk kam fjetur qysh prej datëlindjes para tre muajsh, kurse mjeku më tha se jam shtatzënë prej 6 javësh, domethënë është fëmija yt!......................VIJON

Takim me një vajzë thuajse "jashtëtokesore"

  Komentet e djemve nuk kishin të sosur e pasioni i tyre ngjante si zjarret gjatë stinës së verës, kur sapo fikej një vatër zjarri, merrte flakë pylli tjetër... 

    Edlira i kishte quajtur me mendjen e saj “Pylli i meshkujve” ato mesazhet e ftesat e panumërta të miqësisë on-line. Ajo as që do ta kishte hapur më postën eletronike tek profili i saj në internet sikur midis morisë të komenteve të mos spikaste një i panjohur i pazakonshëm.

Kur djemtë e tjerë komentonin fotot e saj në plazh në mënyrën sikur do ta “mbysnin në det” ose do t’i merrnin frymën...  po t’u binte ndër duar, i panjohuri... jo vetëm që nuk përzihej në atë lëmsh po edhe e ledhatonte me fjalë. Në fakt ai “përkëdhelte” pamjen në foto, pozicionin e saj, shprehjen e syve duke i bërë krahasime me figura mitologjike, ose me yje, ende të pazbuluar...  E kjo e bënte komentuesin enigmatik tepër interesant për Edlirën.

   “Shkencëtarët janë  vazhdimësisht në kërkim të yjeve, eksplorimit të universit, pa iu shkëputur shpresës së zbulimit të ndonjë planeti të ri, të ngjashëm me tokën, po ata nuk patën fatin të zbulonin të vetmen vajzë "jashtëtokësore" që ka ardhur nga qielli midis nesh. Janë sytë e tu që vërtetojnë preardhjen tënde nga një botë tjetër, mbase e shpikur nga fantazia ime, po meqë s’kam parë kurrë më parë një ikonë bukurie si ty, detyrimisht të përulem, të respektoj, e do të mbroj, ashtu siç mbrohen sytë e ballit....”  Ky  qe njëri nga komentet e djalit të panjohur dhe natyrisht Edlira kishte buzëqeshur, qe kënaqur dhe, e kishte mësuar përmendsh.

I egzagjeruar, i veçantë dhe ka llafe të lezetshme, u kishte thënë më pas mikeshave. – Po pse mua nuk më shkruan asnjëri  kësi  gjërash?! Hi,hi,hi  Jepi dhe adresën e profilit tim! I kishte thënë një shoqe buzagaz.

Edlira u kishte treguar disa hollësira shoqeve; Ai nuk shton foto të vetat, nuk më nis foto në privat, flet për gjithçka po jo për veten e tij. Kjo gjë e bën edhe të “urryer” po edhe tundues. Jam kureshtare... dua ta njoh!...

VIJO LEXIMIN... lexoje të gjithë tregimin.....

Pusulla e nxehtë/ Tregim nga Erion Selmani

    Që pusulla e nxehtë do bënte namin, kjo ishte e padiskutueshme. Në dyshim të madh qenë ngjarjet që do vijonin, pas leximit të letrës nga drejtoresha.

Në kursin për patentën e lundrimit detar drejtoresha qe një grua me sharm të madh e njëkohësisht sundimtare, nga ato që të kallnin datën vetëm t’i shikoje në rrugë, pale të dilje me atë shëtitje në mbrëmje. Kishte të ngjarë që mbrëmja të kthehej në festë dashurie, po ky opsion i ëmbël mund të shndërrohej në llahtarë sikur ajo të ndërronte mendje e përveç ëmbëlsisë t’i shkonte mendja edhe për dajak… se siç u theksua drejtoresha e shkollës për patentën e lundrimit qe e aftë edhe të të thyente brinjët… Jo më kot burrat nuk i vardiseshin kurrë. Ata e shikonin, e shijonin me fantazinë e tyre e iknin të lemerisur. LEXOJE të gjithë tregimin... 

Pusulla e nxehtë * pjesa e dytë, tregim për qejf

Po kur degjoj zërin tënd atëherë duket sikur ke përdorur shkrepse për të ndezur zjarrin në mendjen time. Ti nuk mund ta dish se sa efekt joshës më bën zëri yt, i cili i kapërcen kufinjtë e njerëzores për tu krahasuar me disa sinfoni dashurie, biles i tejkalon ato.

-          Po tani më kujtohen lëvizjet e duarve të tua. Sa herë që i lëviz më duket sikur po më përkëdhel dhe më rrënqethet mishtë pa e kuptuar atë që do të ndodhte sikur të më prekje vertet.

Dhe erdhi çasti kur ti ecën në rrugë: janë ato hapat e tu që me ndezin fantazinë për tu shtrirë përtokë vetëm për të qenë i shtypur nga këmbët e tua. Të më shkelësh për triumfin tënd të mohuar për një kohë të pallogaritshme. E ku e dinë njerëzit se të jesh poshtë këmbëve të tua, pakësohet burrëria po shtohet kënaqesia hahaha

Kujdes!! S’dua taka të larta se do ma bësh kurrizin copë, copë me vrima nga takat e këpucëve.. hihihi

Ti e ke kuptuar se jam tip delikat... e do të doja me atlete sportive me qëllim që shtypja të bëhet me lezet aq sa të quhet ndrysje, thuajse masazh për kurrizin tim. 

Po i kam inat femrat që u mbajnë këmbët era... prandaj mos i hiq atletet se e kam hundën të ndjeshme..:D

Se mos më harron mbi trotuar, më ngri më pas, domethënë pas shkeljes në formë masazhi se unë nga “qejfi” do përgjumen e rrezikoj të digjem nga dielli. Biles ja marrin dorën edhe të tjerat dhe më shtypin gjithë gratë kalimtare.:-) ...LEXOJE Tërësisht tregimin...